فروشگاه گیفت کارت
 
خرید گیفت کارت هیولا پلتفرم آنلاین عرضه بازی
چهره ها : کوئنتین تارانتینو

در ادامه سری مقالات "چهره ها" و معرفی هنرمندان بزرگ دنیای سینما به سراغ خاص ترین فیلمساز دنیا می رویم. نابغه ای که حتی یک فیلم متوسط در کارنامه اش ندارد. هنرمند بزرگی که تا به حال 4 بار کاندید جایزه اسکار شده و 2 بار این جایزه را به دست آورده است. اعجوبه ای که دارای ضریب هوشی حیرت آور 160 می باشد! مردی که به او لقب نماد عشق به سینما را داده اند. هنرمند بزرگی به نام Quentin Tarantino یا QT.

لقب تارانتینو کلیدی ترین نکته در تعریف شخصیت و ارزش اوست. هدف اصلی این مقاله این است که دلیل داده شدن لقب "نماد عشق به سینما" به QT را بفهمد. پس باید قبل از هر چیز در مورد B movie (فیلم درجه ب) توضیحی داده شود.

B movie: در عصر طلایی هالیوود، موج جدیدی از فیلم ها به راه افتاد که به آن ها B movie می گفتند. فیلم هایی تجاری و کم خرج، که هدفشان کسب درآمد و کشاندن بیننده عام به سینما بوده است. این فیلم ها خصوصیات ویژه ای از جمله فیلمنامه های هیجانی، وجود خط و خش روی صفحه به دلیل استفاده از نگاتیوهای ارزان قیمت و ... داشتند. در ایران به این فیلم ها لقب دو فیلم با یک بلیت را داده بودند، زیرا اکثر آن ها همراه با یک فیلم مهم اکران می شدند و بیننده ها با خرید بلیت آن فیلم مهم، می توانستند یک B movie هم تماشا کنند. ژانر اصلی این فیلم ها ژانر وسترن می باشد ولی با گذشت زمان ژانرهای علمی-تخیلی و ترسناک به محبوبیت بیشتری در اینگونه فیلم ها دست پیدا کردند. نکته جالب اینجاست که از دل این فیلم های "درجه ب" کم کم آثار بسیار قدرتمندی مثل Vanishing Point و Easy Rider متولد شدند. با اینکه تقریبا از سال 1950 استفاده از سیستم دو فیلم با یک بلیت و ساخت فیلم های درجه ب متوقف شد ولی این فیلم ها در اصل به حیات خود ادامه داده و کم کم تبدیل به یک سبک فیلمسازی شدند!

قدم اول در پی بردن به میزان عشق تارانتینو به سینما در همین B movie ها نهفته است. تارانتینو معروف است به اینکه به شدت خوره فیلم می باشد و تمام فیلم ها از سرتاسر دنیا را تماشا می کند. از فیلم های روز هالیوود بگیرید تا سینمای هند و سینمای رزمی هنگ کنگ. نکته جالب اینجاست که تارانتینو از بچگی علاقه فراوانی به تماشای فیلم های B movie داشته و حتی فیلم های درجه سه رزمی را هم تماشا می کرده است! همین علاقه تارانتینو به فرهنگ عام و کالت، باعث شد تا او با درک المان های فیلم های درجه ب و بردن آن ها به درجاتی بالاتر، سبک خاص خود را پایه ریزی کند. به همین دلیل است که تارانتینو را به عنوان یکی از مولف ترین فیلمسازهای تاریخ سینما می شناسند. تارانتینو با فیلم کوتاه Love Birds in Bondage و اولین فیلم بلندش یعنی My Best Friend's Birthday سعی کرد تا المان های فیلمسازی خاص خودش را تست کرده و اولین شاهکار خودش را عرضه کند. اولین شاهکار QT چیزی نبود جز اثر جاودان Reservoir Dogs. اگر یادتان باشد پیش از این در مقاله مربوط به کریستوفر نولان، در مورد جشنواره Sundance توضیح داده بودم. تارانتینو هم یکی از کشف های بزرگ این جشنواره می باشد. جشنواره  Sundance فیلم Reservoir Dogs را کاندید برترین فیلم سال کرد و همین قضیه باعت شهرت فراوان QT شد. هنوز که هنوز است فیلم Reservoir Dogs جایگاهی بسیار ویژه در کارنامه تارانتینو دارد. در همین فیلم بود که خصوصیات فیلم های تارانتینو به نمایش گذاشته شد. خصوصیاتی مثل دیالوگ های خلاقانه و بسیار ظریف، کمدی سیاه و پنهای در لایه های زیرین فیلم، خشونت، توجه به فرهنگ عام، پرداختن به زندگی گنگسترها و خلاف کارها در قالب شخصیت های چند وجهی، جذاب و بسیار عمیق، توجه بسیار زیاد به قهرمان سازی و ... .

در حالیکه پس از Reservoir Dogs انتظارها خیلی از تارانتینو بالا رفته بود، این نابغه بزرگ، شاهکار جاودان خودش را رو کرد. QT در سال 1994 یکی از برترین فیلم های تاریخ را تقدیم به عاشقان سینما کرد. اثری ماندگار به نام Pulp Fiction. در مورد Pulp Fiction هر چه که بگوییم کم است. از فرم روایی جدید و تو در توی تارانتینو و استفاده از رفت و برگشت های متعدد زمانی بگیرید تا فیلمنامه بی نقصش با آن دیالوگ های طلایی که هر کدامشان به معروف ترین جملات تاریخ سینما تبدیل شده اند. از بازی شگفت انگیز John Travolta ،Uma Thurman و یار همیشگی تارانتینو یعنی Samuel L. Jackson بگیرید تا تدوین بانوی تدوینگر بزرگ سینما یعنی Sally Menke. این فیلم موفق به دریافت نخل طلای جشنواره فیلم کن شد و پس از کاندید شدن در 7 رشته اسکار، این مجسمه طلاییِ با ارزش را برای برترین فیلمنامه سال به دست آورد. پس از فیلم های  Reservoir Dogs و Pulp Fiction دیگر همه حساب کار دستشان آمده بود که با یک نابغه در دنیای سینما طرف هستند. هنوز که هنوز است از تمام بخش های فیلم Pulp Fiction (به خصوص فیلمنامه) به عنوان کلاس درسی برای تمام عاشقان سینما استفاده می شود. این فیلم هم اکنون در لیست فیلم های کلاسیک تاریخ سینما یکی از درخشان ترین نام ها می باشد. اما نکته دیگری که باعث اهمیت این فیلم می شود این است که تارانتینو با استفاده از المان های فیلم های درجه ب رسما فیلمی ساخت که از تمام فیلم های درجه یک، بالاتر بود! دقیقا از همین فیلم بود که سبک جدیدی در سینما به نام سبک تارانتینویی به وجود آمد! شما چند فیلمساز را می شناسید که یک سبک فیلمسازی به نام خودشان داشته باشند؟!

 دو فیلم بعدی تارانتینو یعنی Four Rooms و Jackie Brown چندان مورد توجه قرار نگرفتند. البته Jackie Brown فیلم زیبایی بود ولی فراموش نکنیم که شاهکار Pulp Fiction به شدت انتظارها را از تارانتینو بالا برده بود. اما QT پس از این دو فیلم، باز هم به شکلی بسیار قدرتمندانه وارد اتمسفر فیلم های B movie شد. تارانتینو با فیلم های Kill Bill: Vol. 1 و Kill Bill: Vol. 2 علاقه خودش به فیلم های درجه ب را به پررنگ ترین شکل ممکن نشان داد. استفاده از صحنه های خشن به شدت اغراق شده، استفاده از افکت نگاتیوهای خش دار، به کار گیری صحنه های انیمیشن در بین فیلم و ... خصوصیاتی بودند که دو قسمت Kill Bill را به آثاری خاص و محبوب تبدیل کردند. همچنین در این دو فیلم، علاقه زیاد تارانتینو به ژانرهای قدیمی سینما مثل ژانر وسترن و ژانر رزمی، کاملا نمایان شد. تارانتینو پس از کمک به دوست صمیمی خود یعنی "Robert Rodriguez" در ساخت فیلم زیبای Sin City، در سال 2007 یک فیلم بسیار کم خرج با الهام از آثاری مثل Vanishing Point و Easy Rider، به نام Death Proof تولید کرد. با اینکه Death Proof به دلیل اکران محدود و ساخته شدن توسط یک کمپانی روسی، چندان مورد توجه رسانه ها قرار نگرفت ولی با گذشت زمان، هر روز شاهد معروف تر شدن نام این فیلم هستیم. اثری که شاید پیچیدگی های داستانی فیلم های قبلی تارانتینو را نداشت، ولی باز هم تک تک دیالوگ های آن با نبوغی باور نکردنی نوشته شده بود و لذتی وصف نشدنی را به مخاطبان هدیه می کرد.

اما در سال 2009 نقطه عطفی بزرگ در کارنامه تارانتینو و سبک کاری او به وجود آمد. QT در این سال بالاخره ساخت فیلم به سبک B movie را کنار گذاشت و با اکران شاهکار Inglourious Basterds نشان داد که چه توانایی هایی در ساخت فیلم های مجلل دارد. در واقع Inglourious Basterds با بودجه 70 میلیون دلاری، تبدیل به پرخرج ترین فیلم تارانتینو شد. این فیلم کاندید 8 جایزه اسکار و کاندید نخل طلای جشنواره کن شد، ولی ارزش های این فیلم خیلی بیشتر از جوایز مختلف است. هم اکنون از Inglourious Basterds به عنوان یک کلاس درس دیالوگ نویسی یاد می شود. تک تک دیالوگ های این فیلم، به نقل قول هایی بسیار معروف در سینما تبدیل شده اند. داستان شگفت انگیز این فیلم به همراه فیلمبرداری حیرت آور "Robert Richardson" و بازی درخشان بازیگرانی مثل Brad Pitt و Christoph Waltz این فیلم را به یک شاهکار کلاسیک تبدیل کرده است. نکته مهم دیگر درباره این فیلم، مطرح شدن نابغه ای به اسم Christoph Waltz است که برای همین فیلم اولین جازه اسکار خود را دریافت کرد. به قول برترین منتقد تاریخ سینما یعنی Roger Ebert، که نمره کامل 100 را به این فیلم داده بود، Inglourious Basterds باعث می شود که شما به سینما ایمان بیاورید!

تارانتینو بارها از Sergio Leone (خالق شاهکارهایی مثل خوب، بد، زشت) و نابغه بزرگ سینمای فرانسه یعنی "Jean-Pierre Melville" به عنوان فیلمسازهای محبوبش یاد کرده است. QT بارها اعلام کرده که شاهکار جاودان "خوب، بد، زشت" فیلم مورد علاقه اش بوده و همیشه علاقه داشته که فیلمی در ژانر اصیل وسترن بسازد. QT بالاخره با فیلم بی نقص Django Unchained به آرزویش رسید و یکی از برترین فیلم های وسترن تاریخ سینما را خلق کرد. این فیلم با بودجه 100 میلیون دلاری، رکورد Inglourious Basterds را هم شکست و تبدیل به پرخرج ترین فیلم تارانتینو شد. Robert Richardson در این فیلم همانند Inglourious Basterds با فیلمبرداری خیره کننده خود، فک بیننده ها را به زمین چسباند! بازیگران این فیلم از جمله Leonardo DiCaprio و Jamie Foxx به معنای واقعی کلمه سنگ تمام گذاشتند ولی باز هم ستاره اصلی این فیلم کسی نبود جز  Christoph Waltz. این بازیگر بزرگ که به او لقب "استاد فن بیان" را داده اند با بازی شگفت انگیز خود در نقش Dr. King Schultz، یکی از به یاد ماندنی ترین شخصیت های تاریخ سینما را خلق کرد. Django Unchained کاندید 5 جایزه اسکار شد و جالب است که هم برای Christoph Waltz و هم برای خود تارانتینو، دومین جایزه اسکار را به ارمغان آورد. Christoph Waltz اسکار برترین بازیگر نقش مکمل مرد را برد و QT جایزه اسکار برترین فیلمنامه اوریجینال. اما بعد از بررسی فیلم های تارانتینو به سراغ المان های خاص او می رویم. در ابتدای متن به صورت کامل در مورد B movie و علاقه QT به این فیلم ها توضیح دادیم. حالا به سراغ سایر ویژگی های فیلم های تارانتینو می رویم.

قبل از پرداختن به ویژگی های اصلی سینمای تارانتینو، گفتن این نکته لازم است که او بر دنیای بازی های ویدئویی هم تاثیر فراوانی گذاشته است. بنیانگذار شرکت Rockstar Games و خالق فرنچایز جاودان Grand Theft Auto بارها از QT به عنوان الگوی اصلی خودش یاد کرده است!

فیلم های QT هیچ حد و مرزی ندارند!

می توان گفت که QT برای ساخت فیلم، سه اولویت اصلی دارد. قصه گویی، جذابیت و محدود نبودن به هیچ خط قرمزی. تارانتینو برای خلق یک شاهکار ماندگار، اجازه نمی دهد که هیچ چیزی اثر هنریش را محدود کند. اگر لازم باشد، مثل فیلم های Kill Bill به شدت از خشونت استفاده می کند و حتی در بین فیلمش از صحنه های انیمیشن ژاپنی بهره می برد! اگر لازم باشد مثل شاهکار Inglourious Basterds یک دروغ تاریخی بسیار بزرگ می گوید و هیتلر را به فجیع ترین شکل ممکن سلاخی می کند! اگر لازم باشد ... کلا از این "اگر لازم باشدها" در فیلم های تارانتینو بسیار زیاد یافت می شود. در حقیقت معنای واقعی سینما هم همین است. سینما قرار نیست که یک کپی از اتفاقات واقعی و زندگی روزمره باشد. سینما باید خلاقیت و تخیل داشته باشد و هیچ محدودیتی برای این خلاقیت وجود نداشته باشد. در این سال ها خیلی ها سعی کرده اند که از تارانتینو تقلید کنند ولی به هیچ وجه موفق نبوده اند. بزرگ ترین نمونه اش کارگردان دانمارکی یعنی Nicolas Winding Refn (خالق فیلم بسیار زیبای Drive) می باشد که در فیلم خجالت آور و ضعیف "Only God Forgives" سعی کرد که به وسیله نمایش پوچ صحنه های خشن، برای خود طرفدار به دست بیاورد ولی این کارگردان متوجه نبود که تارانتینو از صحنه های خشن برای تبلیغات پوچ و جذب مخاطب عام، استفاده نمی کند. QT از صحنه های خشن به عنوان ابزاری برای تعریف داستان استفاده می کند (دقیقا مثل استاد مارتین اسکورسیزی). شما هیچ وقت نمی توانید در فیلم های تارانتینو صحنه های خشن پوچ و بی مفهوم پیدا کنید. در حقیقت خشونت در فیلم های QT نه تنها چندش آور و آزار دهنده نیست، بلکه بسیار فانتری و شاعرانه است. به عنوان مثال صحنه پاشیده شدن خون بر روی مزرعه پنبه در فیلم Django Unchained را به یاد بیاورید. 

نکته بسیار مهم دیگر در مورد تارانتینو، مهارت شگفت انگیز او در کشف بازیگران و بازی گیری از آن هاست. در دنیای سینما معروف است که می گویند اگر بازیگری قصد دارد تا ماندگارترین نقش زندگی خود را بازی کند، چاره ای ندارد به جز اینکه وارد یکی از فیلم های تارانتینو شود! QT بسیاری از بزرگان سینما مثل Christoph Waltz و Samuel L. Jackson را به اوج رساند. نکته جالب اینجاست که QT بر بازی تمام بازیگران، در تمام نقش ها تسلط دارد. از بازی نقش اول داستان بگیرید تا بازی یک سیاهی لشگر. بازی کردن در فیلم های تارانتینو به قدری با ارزش است که بسیاری از بازیگران با استعداد و بزرگ، برای چند ثانیه حضور در فیلم های او سر و دست می شکنند! زیرا آن ها به خوبی می دانند که حتی چند ثانیه نقش آفرینی در فیلم های تارانتینو می تواند به سکوی پرتابی بزرگ تبدیل شود. برای مثال بازیگر جوان فرانسوی یعنی "Léa Seydoux" که پس چند دقیقه حضور در فیلم Inglourious Basterds، به شدت مورد توجه فیلمسازهای بزرگ قرار گرفت و هم اکنون از او به عنوان یکی از برترین جوان های سینما یاد می شود. یا Jonah Hill که تنها چند ثانیه در فیلم Django Unchained حضور داشت. شاید برایتان این سوال به وجود بیاید که Jonah Hill اصلا در این فیلم حضور نداشته است! حتما برایتان جالب است که بدانید Jonah Hill در این فیلم، یکی از آن افراد گونی به سر می باشد که شبانه قصد حمله به جنگو را دارند. Jonah Hill همان کسی است که در مورد بد دوخته شدن گونی ها توسط همسرش، با دیگران به مشکل بر می خورد! دلیل اصلی درخشش بازیگران مختلف در فیلم های تارانتینو، چیزی نیست جز شناخت کامل او از هنر بازیگری و از همه مهمتر مهارت شگفت انگیز QT در شخصیت پردازی.

اما مهمترین خصوصیت فیلم های QT چیزی نیست جز کمدی سیاه. کمدی سیاه یا کمدی تاریک (Dark Comedy) به گونه ای از کمدی گفته می شود که در ظاهر کاملا جدی است ولی مفاهیم کمدی در لایه های زیرین آن نهفته است. به جرات می توان تارانتینو را برترین استاد کمدی سیاه، در تمام تاریخ سینما دانست. شما در تمام فیلم های QT می توانید رگه هایی از کمدی را ببینید. نکته مهم دیگری که در مورد تارانتینو باید گفت، این است که او همیشه توجه بسیار زیادی به فیلمسازهای جوان داشته و همیشه از آن ها حمایت کرده است. به همین دلیل است که QT فراتر از یک سبک سینمایی رفته و نام او تبدیل به یک فرهنگ و یک شیوه زندگی شده است! این روزها بسیاری از عاشقان سینما منتظر اکران فیلم هشتم استاد تارانتینو یعنی The Hateful Eight هستند. اثر هنری بزرگی که قرار است باز هم سینمای کلاسیک را احیا کند.

تارانتینو نابغه ای است که داستان تمام فیلم هایش را خودش می نویسد. او بارها اعلام کرده که در زمان نگارش فیلمنامه هایش، حس می کند که در حال نوشتن یک رمان است و به کوچکترین جزئیات هم توجه می کند. QT صفر تا صد فیلم هایش را خودش خلق می کند. اسطوره ای که همیشه جذاب ترین و پیچیده ترین داستان های تاریخ سینما را تعریف کرده و خودش به نمادی از سینما تبدیل شده است. دیدن فیلم های QT یعنی دست یابی به لذت ناب سینما. QT یعنی نماد عشق به سینما.

نویسنده: سینا غلام نژاد

نوشته شده در: 18 شهريور 1394
دسته: مقاله
این ویدئوها رو دیده‌اید؟
  • دانلود تریلر بازی Darksiders genesis
  • گوگل استدیا
  • Everwild
 
 
 
ثبت دیدگاه
 
جهت ثبت دیدگاه، باید وارد شوید!
 

سبک تارانتینو خشونت و طنز سیاه است.آمیخته این دو اساس ساخت آثار اوست که بسیاری از مخاطبان از این ترکیب عجیب خوششان نمی آید.من به شخصه عاشق کارهای او هستم.خصوصا Inglorious Bastards و شاهکار دیگر او pulp fiction که علاوه بر خشونت و طنز سیاه سبک noir کاملا مدرن را پیشکش میکند.تارانتینو جزو مدرن ترین و ماندگارترین کارگردانان عصر جدید است .
عاشقان سینما منتظر اکران فیلم هشتم استاد تارانتینو یعنی The Hateful Eight هستند
یه لحظه احساس کردم دوباره 2015 شده.
Django و Inglorious Bastards واقعا آشغالن
واقعا جای اخبار سینما و سریال تو پردیس حسااابی خالیه ، باز قبلا یکی دوتا اخبار مهم سینما رو پوشش میدادن ولی حالا کلا بیخیالش شدن
از اقای ربیعی (یا هر شخص دیگه که مربوط به این موضوع میشه) در خواست میکنم بازم اخبار سینما رو تو پردیس پوشش بدن واقعا جای خالیش حس میشه
درمورد تارانتینو هم تازگی یه خبر خوندم که در این مورد که هنوزم سر حرفش مونده و قراره سر فیلم دهمش از سینما کناره گیری کنه
دنیای سینما بعد از این شخصیت دوست داشتنی واقعا تکراری میشه
به قول يكي از دوستام كه حاليشه يه چيزايي:
تارنتينو برباد تبليغات نيز سوار است
خیلی ممنون اقا سینا شما هم سلیقتون شبیه منه امیدوارم نقد های بعدیتون از بقیه اساتید مثل اسکورسیزی یا اسپیلبرگ باشه.
سعی کنید فعلا نقدهاتون بر پایه علاقه جوونای ایرانی باشه مثلا اولین نقدتون از نولان عالی بود.
اگه کمکی خواستید در خدمتم.
فقط خواستم تشکر کنم چون منی که تو خط سینما نیستم رو جذب کرد مقاله . ممنون
از همین تارانتینو خوشم میاد که با بودجه های کم (البته در اکثر فیلم هاش) شاهکار میسازه مثل مایکل بی نیست همینطوری پول بریزن تو جوب و آخرش یه فیلم افتضاح در بیاد که صرفا برای پول درآورن شرکت تولید کننده هستش.
انتظار داری از فیلم فانتزی مثل ترنسفورمرز چه شاهکاری دربیاره؟
انتظار شاهکار ندارم ولی میتونست بهتر بسازه تا اینکه همه چی منفجر بشه
مثل آواتار یا ترمیناتور 2
ممنون بابت مقاله عالی بود خسته نباشید ...

همونطور که گفتید بر کسی پوشیده نیست که اسم ایشون در صنعت سینما به نوعی مثال یک برند معتبر میمونه!

واقعا حال و هوا و اتمسفر حاکم بر آثارش بینظیر و تک هست ...
Kill Bill , Pulp Fiction با بازی بینظیر ساموئل جکسون در نقش وینفیلد عزیز :دی ...
راستی بیزحمت اگر مقدوره راجع به کوبریک بزرگ هم مقاله ای بنویسید ... عاشقشم =)
حتما سراغ اسطوره هایی مثل کوبریک هم میریم.