فروشگاه گیفت کارت
 
خرید گیفت کارت
وقایع نگاری Ferrari
نویسنده:
صفحه شخصی من - بنده سردبیر سایت پردیس هستم، قریب 29 سال...
User_image

شرکت Atari هم اکنون بعد از سال ها موفقیت، ضعیف ترین دوران خود را سپری می کند. ولی همچنان نام سری Test Drive برای آن ها اهمیت دارد. اینبار Test Drive جدید یک بازی سفارشی برای شرکت خودرو سازی Ferrari است که همانطور که از نام آن پیداست، تمام ماشین های آن برای این شرکت است. سازنده بازی شرکت Slightly Mad Studios هست که در کارنامه خود سری بازی های Need for Speed: Shift را دارد. نگاهی بر جدیدترین ساخته این شرکت داریم.

گرافیک

مدل ها و جزئیات ماشین ها بسیار با کیفیت و خوب هستند. هم کاملاً واقعی و هم کاملاً جذاب و Slightly Mad به خوبی توانسته برق زیبایی ماشین های Ferrari را نشان دهد. فیزیک بازی بسیار ضعیف است که امری قابل پیش بینی است، چون بازی یک عنوان سفارشی است و مسلماً Ferrari دوست ندارد ماشین های خود را به شکل له و لورده ببیند. تأثیر تخریب ماشین بر کنترل آن هم خیلی جزئی و غیر قابل قبول کار شده است. در حالیکه نورپردازی و سایه های بازی خوب هستند، محیط ها و Draw to Distance نه چندان عمیق و بی کیفیت هستند. در حالیکه بازی روی 30 فریم اجرا می شود، واقعاً این مشکلات با وجود رقیب های سرسخت دیگر غیر قابل چشم پوشی است. مدل شخصیت راننده در ظاهر خوب است و بنا به سالی که در آن بازی می کنید، لباس های او عوض می شود، ولی انیمیشن های او خیلی خشک کار شده اند. تکان خوردن شانه های او و تعویض دنده بسیار غیر واقعی طراحی شده اند.

موسیقی/صداگذاری

بازی تنها دو قطعه موسیقی دارد، یک قطعه زیبا که در منوی اول پخش می شود و دیگری که در پایان هر مسابقه پخش می شود. پس نمی توان آنچنان در مورد این بخش صحبت کرد. قسمت صداگذاری هم مطابق با کیفیت بازی های دیگر نیست. تنظیم صدای موتور ماشین ها بد کار شده و خیلی گوش خراش و تکراری هستند. افکت های اکو شدن صدای داخل تونل هم وقتی ناگهان از یک محیط دیگر وارد و یا خارج می شوید، خیلی یک ضرب و زننده انجام می شود.

گیم پلی

Test Drive: Ferrari Racing Legends اگر چه بازی آنچنان نوآوری در سبک مسابقه ای نیست، ولی از آنجایی که تمام مسابقات آن برای شرکت Ferrari است، ایده های جالبی هم دارد. به طور مثال بازی از دهه 40 شروع می شود، زمانی که اولین ماشین های Ferrari تولید می شدند. در ابتدای هر مسابقه، دوربین سیاه و سفید است و کم کم رنگی شده و در نهایت کیفیت HD به خود می گیرد. این موضوع باعث می شود که به خوبی با تاریخچه ماشین های این شرکت آشنا شویم و برعکس بازی های هم سبک دیگر، این خود بازی است که به شما ماشین و جاده را می دهد.

TD:FRL بیشتر شبیه به یک بازی مرحله ای است که باید هر مرحله را با گزینه هایی که سازندگان پیش روی شما قرار داده اند، پیش ببرید. این نکته جالب و سورپرایز کننده ای است، ولی بدی آن، این است که برای شروع یک مسابقه اصلی با رقیب های دیگر، باید چندین بار یک جاده را به صورت Time Lap بگذرانید تا وارد بخش مسابقه اصلی شوید. این موضوع با توجه به تکراری شدن ماشین و جاده می تواند اعصاب خورد کن هم باشد. البته این حالت یک موضوع واقعی در مسابقات ماشین سواری است که باید راننده با ماشین خود بارها و بارها از یک سری زمان های معین بگذرد تا به مسابقه اصلی راه پیدا کند، ولی در قالب یک بازی سرگرم کننده این موضوع می تواند ملال آور باشد. تنوع ماشین ها بسیار بالا است.

شما بازی را از ماشین های قدیمی شروع می کنید و تا سال 2012 و جدیدترین مدل های Ferrari پیش می روید. همین موضوع در کنار داستان مختصری که در بخش Loading بازی گفته می شود، می تواند سرگرم کننده و جدید باشد. TD:FRL برعکس ظاهر خود، یک عنوان شبیه سازی نیست. هر چند که یک Arcade محض هم نیست. به طور کلی سبک بازیسازی Slightly Mad همینطور است که در جایی بین این دو سبک قرار می گیرد. در حالیکه Shift 1 مسیر خود را در این راستا گم کرد، ولی Shift 2 یک موفقیت برای این شرکت محسوب می شد که توانست ساختار درست و منحصر به فردی را برای آن ها رقم بزند.

TD:FRL هم در همین سبک پیش می رود، ولی متأسفانه باز هم تضادهایی در آن دیده می شوند که مانع از کامل بودن و هویت پیدا کردن گیم پلی آن می شوند. نکته ای که در این راستا می توان به آن اشاره کرد، آسانی بازی است، حتی اگر شما روی درجه سختی Hard هم بازی کنید، باز هم چالش آنچنانی روبروی شما نیست و به لطف هوش مصنوعی ضعیف رقیبان، این موضوع بیشتر احساس می شود! در Shift 2 این قابلیت را داشتید که بازی را آنطور که می خواهید سخت کنید. مثلاً Aidهای مختلف بازی را خاموش کنید و کاملاً واقعی پیش بروید، ولی TD:FRL در کمال تعجب این طور نیست. اگر چه یک سری از Aidها با تغییر در درجه سختی، تغییر می کنند، ولی باز هم روی درجه Hard شما یک سری Aid کمکی دارید. البته شاید این آسانی بازی به خاطر سفارش شرکت Ferrari بوده باشد که در عین واقعی بودن، قصد داشته اند آن را سرگرم کننده و آسان بسازند که Slightly Mad تا حدودی به آن دست پیدا کرده است.

نتیجه گیری

Test Drive: Ferrari Racing Legends بازی بدی نیست، ولی بازی ای هم نیست که آن را بتوانیم با عناوین مطرح روز مقایسه کنیم. اگر به آن به عنوان یک بازی سفارشی نگاه کنیم، با توجه به وقت کم Slightly Mad و تبلیغات کم Atari می توان گفت که سازندگان کار خود را انجام داده اند، ولی در غیر این صورت، بازی هنوز خیلی جای کار دارد. TD:FRL می تواند یک بازی سرگرم کننده برای دوست داران سبک اتوموبیل رانی باشد که با یکی از بزرگترین نام های صنعت خودرو بیشتر آشنا می شوند و مدل های قدیمی آن را هم سوار می شوند.

نویسنده: حمیدرضا نیکوفر

نوشته شده در: 18 تير 1391
دسته: مطلب متفرقه
این ویدئوها رو دیده‌اید؟
  • Test Drive: Ferrari Racing Legends
 
 
 
ثبت دیدگاه
 
جهت ثبت دیدگاه باید سه روز از ثبت نام شما گذشته باشد.
 

من که خوشم نیومد.
مثله اينكه قبليش بهتر بوده
توو پیست ماشین حال نمیده... تو جنگل حال میده... رالی!! حالا اینم که ماشیناش همه فراریه...فراری خوب هست...ولی یکنواخت میشه.... امتیاز 7 منصفانس...
همش فراری؟!!! نه جالب نیست
امید فقط یدانه؟! :))))))))))))))))))))
خیلی آشغال بود حالم بد شد
تو این بی ماشین بازی ای بد نیست.