شاتل‌لند - گیم‌سنتر
فروشگاه گیفت کارت
 
فروشگاه اورجینال کی فروش محصولات MSI
صندلی های گیمینگ dxracer TGF
بازی‌های تکنفره و داستانی همانطوری که از طوفان World of Warcraft نجات یافتند، از پس PUBG هم بر خواهند آمد

 بازی‌های تکنفره همانطوری که از طوفان World of Warcraft نجات یافتند، از پس PUBG هم بر خواهند آمد

"به قلم دنیل واورا، کارگردان بازی Kingdom Come: Deliverance"

اخیرا با کنسل‌شدن بازی پروژه Star Wars استودیو Visceral Games، معطوف‌شدن توجه ناشر‌های بزرگ به سوی بازی‌های چندنفره و موفقیت بازی‌های همکاری‌محور و چندنفره نظیر PlayerUnknown’s Battlegrounds سوالاتی برای بازیکنان و گیمر‌ها به وجود آمده است. آیا بازی‌های تک‌نفره داستان‌محور مرده‌اند؟ آیا بازیکنان برخلاف آن‌چه که ناشران می‌گویند هنوز هم خواهان بازی‌های تک‌نفره هستند؟ آیا این چنین بازی‌هایی پتانسیلِ تبلیغاتیِ عظیمی دارند؟ آیا بخش چندنفره تبدیل به آینده صنعت بازی شده است؟

اخیرا آقای "دنیل واروا" کارگردان بازی Kingdom Come: Deliverance با انتشار مقاله‌ای از تجربه طولانی خود در صنعت بازی و این حقیقت که بازی‌های تکنفره و داستانی هیچ‌گاه از بین نمی‌روند، صحبت کرده است. در ادامه شما می‌توانید این مقاله را مطالعه کنید.


مسیرها  و اهداف متفاوت

بازی‌های چندنفره و تک‌نفره دو چیز کاملا متفاوت هستند، دو تجربه کاملا مجزا. در اکثر موارد، هرکدام از آن‌ها افراد متفاوتی را هدف قرار می‌دهند. زمانی که حس‌وحال رقابت داشته باشید، بخواهید کمی اکشن سریع تجربه کنید و یا بخواهید عکس‌العمل‌های‌تان را تقویت کنید، به سراغ بازی‌‌های چنده‌نفره می‌روید؛ و اگر بخواهید تجربه‌ای عمیق‌تر داشته باشید که شما را در خود غرق کند شروع به تجربه بازی‌های تک‌نفره خواهید کرد. اکتشاف و گشت‌وگذار در دنیاهای جدید، درگیر شدن به صورت عمیق در داستان شخصیتی جالب، انجام ماموریت‌های پیچیده و یا تقویت‌کردن نه تنها عکس‌العمل‌ها بلکه تمامی حواس از ویژگی‌های بازی‌های تک‌نفره هستند؛ مسلما چیزی شبیه به تفاوت میانِ رفتن به استادیوم ورزشی برای تماشای مسابقه فوتبال و یا رفتن به تئاتر!

البته یدین معنا نیست که نمی‌توانید طرفدار هر دو باشید. شما در زمین فوتبال نیز گاهی اوقات می‌توانید چیزی شبیه به اجرای تئاتر دیده و یا بالعکس درامی درباره فوتبال مشاهده کنید؛ اما این دو هم‌چنان دو دنیای متفاوت و مجزا از یکدیگر باقی خواهند ماند. البته که آن‌ها می‌توانند با یکدیگر ترکیب شوند ولی هیچ مرز و اشتراکی برای کنار هم نگه‌داشتن آن‌ها وجود ندارد. به همین ترتیب، شما می‌توانید یک بازی چند‌نفره با یک بخش کوچک داستانی (Destiny) و یا یک بازی تک‌نفره با المان‌های چند‌نفره (Dark Souls) داشته باشید.

ولی آیا علاقه به بازی‌های تک‌نفره و داستان‌محور واقعا کم شده است؟ آیا همه بازیکنان خواهان تجربه‌ای سریع، با قابلیت تکرار بالا و اکشن هستند؟ اگر بعد از لیست پرفروش‌ترین بازی‌ها به لیست بازی‌هایی که بیش‌تر از همه خواهان دارند، نگاه کنید جواب کاملا مشخص است: مشخصا نه. Uncharted 4، Dishonored 2، The Last of Us، Rise of the Tomb Raider، Horizon: Zero Dawn، Persona 5 ، Hitman، Nier: Automata و... تنها لیستی کوچک از موفق‌ترین، تحسین‌برانگیزترین و موردانتظارترین بازی‌های تک‌نفره اخیر را تشکیل می‌دهند. بازی‌های بزرگتر در این زمینه عناوینی نظیر Assassin’s Creed، Red Dead Redemption 2، GTA V، Witcher 3، Fallout 4، Zelda: Breath of the Wild و Divinity: Original Sin 2 نیز عناوین بسیار خوبی با ویژگی‌های مثبت بسیار هستند. متوجه نمی‌شوم چگونه چیزی مثلا "مرده" می‌تواند هم‌زمان موفق هم باشد. افرادی که خواهان تجربه بازی‌های تک‌نفره هستند ناپدید نشده‌اند. پس مشکل کجاست؟ چرا بعضی از ما فکر می‌کنیم که بازی‌های تک‌نفره و داستان‌محور در حال کاش‌یافتن و رسیدن به آخر طول عمر خود هستند؟ چرا ناشران بحث می‌کنند که بازیکنان دنبال چیز‌های دیگری هستند؟

ناشران به دنبال درآمد‌ و سودهای بیشتری هستند

من قبلا در گذشته هم چنین وضعیت‌هایی را تجربه کرده‌ام. بعد موفقیت فوق‌العاده و بزرگ اولین بازی‌های MMORPG نظیر World of Warcraft، به نظر می‌رسید که دیگر بقیه عنوانی به جز بازی‌های MMO نخواهند ساخت. بعد از آن، تقریبا تمامیِ تلاش‌ها برای شبیه‌سازی چیزی شبیه به WoW به شکست انجامید و ناشران بزرگ دوباره به سوی بازی‌های تک‌نفره بازگشتند؛ در حالی که WoW تا به امروز نیز هم‌چنان در کنار ماست. 

چندین سال بعد، بعد از موفقیت DOTA و League of Legends دوباره چیزی به اسم پیشرفت و ترقی سریع بازی‌های MOBA شروع شد و یک بار دیگر، تقریبا تمامی تلاش‌ها منجر به شکست شد.

زمانی که در سال 2009 من به دنبال سرمایه‌گذاران و ناشرانی برای جمع‌آوری پول برای Kingdom Come بودم، که یک بازی تک‌نفره و داستان‌محور با المان‌های RPG است، همه خواهان بازی‌های Facebook بوده و انگار برروی پیشانی‌های‌شان نوشته بود که چرا من می‌خواهم کاری انجام دهم که هیچ آینده‌ای ندارد. ناشران بسیار هراس داشتند چرا که به علتی بزرگ می‌ترسیدند که بازی‌های کنسولی جدید نفروخته و همه چیزی جز Candy Crush Saga برروی گوشی‌های هوشمند خود بازی نکنند. به نظر می‌رسید که آن‌ها گمان می‌کردند تمامی آن افرادی که هرساله به E3 و Gamescom آمده و مبلغ زیادی را صرف سخت‌افزار می‌کنند به صورت ناگهانی ناپدید شده و یا شروع به تجربه بازی‌های pay-to-win برروی گوشی‌های همراه‌شان می‌کنند، که البته هیچ‌کدام از این‌ها به واقعیت تبدیل نشد. بازار کنسول‌های جدید رونق بسیاری گرفت و آن‌ها بهترین فروش‌شان تا آن زمان را تجربه کردند.

چرا؟ چه چیزی بازی‌کردن به صورت آنلاین را تا این حد برای ناشران جذاب کرده و چرا بسیاری از آن‌ها بهای این جاه‌طلبی و بلند‌ پروازی‌شان را احمقانه می پردازند؟ و این فشار برروی بازی‌های تک‌نفره به چه علت است؟ مزیت اصلی بازی‌های چندنفره برای ناشر در چیست؟ جواب بسیار ساده است؛ درآمد طولانی‌مدت و به طور نسبی سرمایه‌گذاری اولیه کم.

وقتی چنین چیزی عملی باشد و نتیجه بدهد، شرکت شما برای چندین سال در آسایش خواهد بود. برتری و مزیت اصلی آن اینست که در طول سال‌هایی که بازی توسعه می‌یابد، شما برروی آن تماما کنترل دارید و می‌توانید مرتبا به بهبود آن بپردازید. مخصوصا در زمینه بازی‌های گوشی‌های هوشمند که شما با مبلغ و سرمایه‌ای کم برای توسعه نسخه اولیه بازی شروع کرده و زمانی که بتای عمومیِ آن فرا می‌رسد، اگر بازی با استقبال روبرو شد، شروع به سرمایه‌گذاری برروی آن می‌کنید. سپس بازی را براساس نظر مردم و تجزیه‌وتحلیل داخل بازی استوار کرده و زمانی که تمامی این‌ها نتیجه داد، آن‌ گاه است که درآمد واقعی‌تان شروع شده و جایزه دریافت خواهید کرد. البته هم‌چنان برای معطوف نگه‌داشتن توجه‌ها به بازی چیزهای جدیدی به آن اضافه خواهید کرد. تقریبا اکثر بازی‌های Early Access برروی استیم نیز چنین روندی را طی می‌کنند: PUBG، ARK، H1Z1 و DayZ.

آن را با بازی‌های تک‌نفره و داستانی مقایسه کنید؛ جایی که مقداری قابل‌توجه پول جمع‌آوری کرده، برای چندین سال صبر می‌کنید و سپس اگر در طی یک ماه به فروش خوبی دست نیافتید، تقریبا می‌توان گفت که بدشانسی به شما روی آورده است. نمی‌توانید کار زیادی برای آپدیت عنوانی که مردم در حال تجربه آن هستند، انجام دهید و بعد از فروش اولیه بازی، جدا از برخی از DLCها، دیگر درآمد بسیاری نخواهید داشت.

این مقایسه دلیل علاقه به بازی‌های MMO را کاملا نشان می‌دهد. ریسک کم‌تر و سوددهی طولانی‌تر. شما اگر بودید کدام‌یک را انتخاب می‌کردید؟


این موقعیت هم برای ناشران هم برای بازیکنان هزینه‌هایی در بر خواهد داشت

ولی تنها یک نکته کوچک باقی می‌ماند. زمانی که همه تنها با پرداخت هزینه برای یک بازی آنلاین که در دراز مدت سود خوب و ثابتی دارد، صدها ساعت مشغول می‌شوند و به خرج کردن در آن بازی ادامه می‌دهند، نمی‌توانند همان مقدار وقت و پول را برروی بازی دیگری صرف کنند. تعداد بازیکنان محدود است و وقت و پول آن‌ها نیز همین‌طور. یک بازیکن با 100 دلار که 10 ساعت وقت برای بازی‌کردن دارد یا می‌تواند تمام وقت و 100 دلار خود را برای یک بازی خرج کند و یا 30 دلار و وقتی‌ کم‌تر را برروی 3 بازی صرف کند و این به نفع بازی‌های آنلاین و سرویس‌محور که برای مدت زیادی پشتیبانی می‌شوند، نیست.

هم‌چنین هر زمان که یک عنوان جدید بر سر زبان‌ها افتاده و محبوب می‌شود، نبرد برای محبوب‌ترین و پربازیکن‌ترین عنوان شروع می‌شود. معمولا در اکثر اوقات یک برنده وجود دارد و بازنده‌ها دوباره به همان کار که قبلا انجام می‌داده‌اند باز می‌گردند. و جای تعجب نیست؛ این ناشران بزرگ هستند که در نبرد‌های بزرگ مبارزه می‌کنند. تنها آن‌ها توانایی انجام چنین کاری را دارند و تا حد زیادی شرکت‌های بزرگ هستند که بیشترین علاقه را به سودی ثابت و طولانی‌مدت دارند. تجارت سرگرمیِ بی‌ثباتی است چرا که موفقیت در آن به سلیقه‌ها و نظرات مردم که هر لحظه تغییر می‌کند، بستگی دارد و پیش‌بینی آن بسیار سخت است. عنوانی که تا همین دیروز جزو پرفروش‌ترین‌ها بود شاید با نسخه بعدی‌اش درگیر مشکلات بسیاری شود؛ اینجاست که یک درآمد ثابت کمک می‌کند. ولی بازار تنها برای تعدادی محدود از عناوین قوی با تعداد طرفدارانی زیاد جای دارد پس زمانی که نبرد به پایان رسیده و بازیکنان انتخاب‌های‌شان را کرده‌اند، بقیه عناوین با اشتیاقی بیشتر سراغ به انجام کاری می‌روند که شانس بیشتری برای پیشرفت به آن‌ها می‌دهد.

و اینجا جائیست که سرمایه‌گذاری برروی عناوین تک‌نفره بهتر و پرسودتر به نظر می‌رسد. در حالی که یک بازیکن عناوین MMO در سال تنها یک بازی در این سبک می‌خرد، یک بازیکن عناوین تک‌نفره برای مثال 5 بازی تهیه کرده و به بازی‌کردن می‌پردازد. در اینجا شانس زیادی وجود دارد که حتی یک بازی که فوق‌العاده هم نیست به اندازه بودجه خود فروخته و سبب ضرردهی ناشر و استودیو نشود، البته اگر دچار مشکل خاصی نشود. درصد عدم موفقیت در عناوین تک‌نفره و داستان‌محور به طور نسبی کم است و اگر بازی پی‌درپی دچار مشکلات و فجایع تکنیکی نشود، در اکثر اوقات حداقل پول تولید خود را در می‌آورد. علاوه بر این، رقابت در این عرصه تقریبا کم است. تعداد بازی‌های تک‌نفره و داستان‌محوری که از کیفیت بالایی برخوردار هستند، کم است و اشتیاقی در بازار وجود دارد که سبب می‌شود وقتی چیزی جدید عرضه می‌شود فروش خوبی داشته باشد.

تجربه من چنین چیزی می‌گوید. من یک توسعه‌دهنده‌ام و البته یک گیمر. به RPGهایی نظیر Fallout، The Elder Scrolls و The Witcher علاقه دارم و همان‌طور که می‌دانید این بازی‌ها موفق به فروش‌ میلیون‌ها نسخه شده‌اند. ولی یک بازی خوب و شبیه این‌ها تقریبا هر یک یا دو سال عرضه می‌شود. و خب من به خودم گفتم که مطمئنا در بازار جا برای یک عنوان خوب دیگر وجود دارد؛ پس بیایید دست به کار شویم. ولی وقتی به سراغ ناشرها رفتم بدون هیچ استثتائی هیچ‌کدام نمی‌خواستند راجع به هیچ‌ عنوانی چیزی بشوند؛ "این بازی خیلی ریسکیه! خیلی توخالیه! چیزیه که فقط فلان شرکت‌های x و y می‌تونن بسازن. ما با اینجور بازی‌هایی سروکار نداریم." و از این قبیل حرف‌ها! در آخر به عنوان راهی برای به سرانجام رساندن بازی به سراغ Kickstarter رفتم. به محض اینکه ما بازی خود را معرفی کرده و بودجه مورد نیازمان را اعلام کردیم ، مشخص شد تعداد بازیکنانی که مشتاق چنین عنوانی هستند بسیار زیاد است. تقریبا بلافاصله بعد از معرفی پروژه، ما موفق به جمع‌آوری نزدیک به 1.8 میلیون دلار شدیم، بازی مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت و در میان مورد انتظارترین عناوین قرار گرفت. تقریبا چنین اتفاقی با نسل جدید کنسول‌ها نیز رخ داد.


بازیکنان هنوز خواهان عناوین تک‌نفره و داستان‌محور هستند

البته این بدین معنا نیست که بازی‌های تک‌نفره پیروز میدان هستند. بازی باید به معنای واقعی خوب باشد تا بتواند موفق شود. ولی هم‌اکنون همه چیز به ما بستگی دارد که آیا می‌توانیم از علاقه ایجاد‌شده در مردم و چیز‌هایی که به دست آورده‌ایم به هر نحوی استفاده کنیم یا نه! برای من کاملا آشکار است که طرفدران بازی‌های تک‌نفره و داستانی ناپدید نشده‌اند و آن‌ها مشتاقند تا عنوان عالی بعدیِ بعد از Uncharted، Assassin’s Creed، Witcher یا Red Dead Redemption را خریداری کنند. صنعت بازی کمی در اینکه به آن‌ها چنین تجربه‌ای را بدهد مشکل دارد چرا که اکثر ناشران بزرگ و افرادی که صنعت را کنترل می‌کنند نگران این هستند که در چند سال آینده کدام‌یک از آن‌ها می‌تواند در نبرد بهترین بازی آنلاین و سرویس‌محور برنده باشد.

ولی وضعیت بسیار دشوار است. ما هنوز نمی‌توانیم کاملا آن را ببینیم چرا که روند توسعه بازی‌ها طولانی بوده و مدتی طول می‌کشد تا به چیز‌های جدید پاسخ و بازخورد داده شود؛ ولی چندین ناشر کوچک‌تر وجود دارند که در سال‌های اخیر با تمرکز برروی ژانر‌های مناسب و تلاش برای پرکردن خلاهای موجود، پول خوبی به جیب زده‌اند. و باور کنید، آن‌ها چندین بازی در دست توسعه دارند که شما هنوز هیچ چیزی در مورد آن‌ها نمی‌دانید.

برای مثال در ژانر ماجراجویی علیرغم اینکه تاکنون چندین بار تا نزدیکی مرگ و فراموشی رفته، در سال‌های اخیر بازی‌های بسیار باکیفیتی عرضه شده است؛ از استودیوهایی که اخیرا بازی‌های زیادی در این ژانر ساخته می‌توان به Telltale Games اشاره کرد. در کل می‌توان نتیجه گرفت که بازی‌های تک‌نفره به این زودی‌های از دور رقابت کنار نرفته و بازنشسته نخواهند شد. همان طور که می‌دانید دیگر همانند گذشته هز بازی جدیدی توسط یک شرکت بزرگ چندملیتی ساخته نمی‌شود بلکه بازی‌های مستقل و کوچک تر نیز وجود دارند. زمانی که شرکت‌ها همانند دوره عناوین MMO، MOBA و بازی‌های Facebook متوجه شوند که بازار همیشه قابل پرشدن با عناوین آنلاین و سرویس‌محور نیست، آن‌ها نیز دوباره به ساخت یک بازی تک‌نفره‌ی خوب و کلاسیک روی می‌آورند. نظام سرمایه‌داری همیشه براساس روند عرضه و تقاضا پیش می‌رود.

مترجم: رضا خرقانی


نوشته شده در: 10 آذر 1396
دسته: مطلب متفرقه
این ویدئوها رو دیده‌اید؟
  • Kingdom Come: Deliverance
  • Kingdom Come: Deliverance
  • Kingdom Come: Deliverance - Ultra Graphics
 

آموزش آنریل انجین 4آموزش آنریل انجین 4

آموزش یونیتی سه بعدیآموزش یونیتی سه بعدی

آموزش یونیتی دو بعدیآموزش یونیتی دو بعدی

آموزش سی شارپ در یونیتیآموزش سی شارپ در یونیتی

آموزش واقعیت مجازی در یونیتیآموزش واقعیت مجازی در یونیتی

آموزش گیم میکر استودیو آموزش گیم میکر استودیو GameMaker
 
 
ثبت دیدگاه
 
جهت ثبت دیدگاه باید سه روز از ثبت نام شما گذشته باشد.
 

سلام به همه ممنون بابت ترجمه مقاله ی خوبی بود
من که عاشق ایشون هستم به خاطر مافیا و اون داستان عالی و کارگردانی شاهکارش و صد البته منتظر بازی جدیدشون توی استدیوی جدید
یه نکته ی خیلی خوب داشت این مقاله اونجایی که گفت بعد از موفقیت بازی ای مثل wow سازنده ها سعی کردن راه اونو برن به خیال اینکه اونها هم میتونن به موفقیت wow دستیابن. ولی با شکست مواجه شدن. این حرف توی همین روزا صدق میکنه. بعد از اینکه اوورواچ جوایزی گرفت متاسفانه یه موج بدی توی سایتا به وجود اومد که این جایزه استارت نابودی صنعت گیم هست و جوایز عمدا داده شد تا بازیهای داستان محور محو بشن و.. چه توی نظرات و چه مقالاتی که توی همین سایتای داخلی نوشته شد.
هرچند نباید فروش بیشتر بازیهای آنلاین رو فراموش کرد اما به هر صورت بازیهای تک نفره(یا تمرکز بیشتر روی بخش تک نفره) میتونن همچنان به کار خودشون ادامه میدن
به نظرم دیدگاه کلی ایشون بیشتر در مورد بازیهای تک نفره هست اما میگه بازیهای آنلاین اثر مخربی روی بازیهای داستانی نمیذاره اما چون آنلاین محوری زودتر تکراری میشه شاید یه زمانی اوناهم اومدن سراغ بازیهایی با داستان غنی (مگر چند استدیویی که واقعا کارشونو خوب بلدن و دچار تکرار یا تقلید نمیشن مثل بلیزارد) یعنی حیات بازیهای داستانی همچنان پابرجاست
سپاس بابت ترجمه اقای خرقانی ... یکی از بهترین مقالاتی بود که این مدت خوندم و با تک تک صحبت های ایشون موافقم چرا؟ چون دیدگاه عادلانه ای بیان کرده. نه افراط نه تفریط ... چون من در کامنت ها میبینم که برخی دوستان یا مدافع شدید بازی های انلاین و چند نفره هستن و یا مدافع شدید بازیهای تکنفره ... در حالی که هر دو اینا در کنار هم به حیات خودشون ادامه میدن و قطعا شاهد نابودی بازیهای داستانی نخواهیم بود و صنعت گیم هم قطعا به هر دو این عناوین نیاز داره
من خیلی با این صحبت موافق نیستم چرا که باید اینجا دو بحث مطرح هست یکی تک نفره بودن و یکی داستان محور بودن مثلا همین بازی wow از نظر داستانی شاید از هر بازی دیگری غنی تره و هر مپ داستان مربوط به خودش رو داره که کاملا به هم مربوط هستند و سیر تاریخی بازی wow رو نشون می دهند درست هست که مثل بازی های تک نفره فاقد cutscene های زیاد هست ولی باید این رو به حساب اورد که اگر مپی مانند wow اگر میخواست آنقدر cutscene داشته باشد چه حجم نجومی پیدا می کرد پس بهتره اینجا بحث لذت باشه تا غنی بودن داستانی که بسته به خود هر فرد داره و بر خلاف چیزی که گفته شده بسیاری از پلیر های بازی های تک نفره همین پلیر های بازی های آنلاین هستند و دلیلشم نوع و روش این گونه بازی هاست مثلا شما در wow همه داستان ها و بهترین آتیم هارو هم جمع کنید آنقدر وقت اضافه دارید که نمی دانید با آن چکار کنید و شما باید منتظر پچ بعدی برای داستان جدید و آیتم جدید باشید و تو این زمان معمولا افراد به بازی های دیگری که هزینه کمتری مانند بازی های تک نفره هست می پردازند و اینگونه نیست که این بازی ها بتوانند به سرعت پچ یا آپدیت جدیدی ارائه دهند پس همیشه یک فضای خالی و زمان باقی می ماند و این جا جای بازی های تک نفره هست .
حرف شما صحیحه اما برداشت بنده از این مقاله تقابل بازیهای داستانی با غیرداستانی نیست بلکه تقابل بازیهای انلاین با افلاین و تکنفره هستش ... چون موفقیت بازیهایی مثل Destiny یا wow میتونه این خطر در پی داشته باشه که شاهد کمرنگ شدن بازیهای تکنفره و افلاین نظیر انچارتد ها یا doomها و یا دیسانردها باشیم ... اما نویسنده این مقاله اعتقاد داره که پیشرفت و سوداوری بازیهای انلاین نمیتونه باعث نابودی این دسته از عناوین بشه
زنده باشی مرد ...روحمون شاد کردی .
...
ممنون بابت ترجمه .
اقا دمت گرم مقاله خوب و جالبی بود. در مورد بازی های داستانی من تازه هورایزن رو(بازی اصلی) شروع کردم بازی کردن. جز بلادبورن , ویچر و دارک سولز هیچ بازی این چند ساله نبوده اینطور خوشم بیاد, عجیب عالیه. یک کیف عمیق داره که میزنه توی استخون ها. اصلا میشه ساعت ها فقط تعریف کرد از این بازی
اونهایی که ps4 ندارن سعی کنند با اجاره کردن کنسول یا گرفتن از دوستاشون حتما اینو تجربه کنند
پیمان اگه هورایزن یه غذا خوشمزه بود، چی اسمشو میزاشتی؟
Retro88
این غذا نیست سفره شامه! ته دیگ سیب زمینی داره, سالاد کاهو پر سس, ماکارونی, شیشلیک! کله پاچه با قرمه سبزی راهی بیمارستان هم نمیکنه
مشاهده 2 پاسخ دیگر
یسوال اول اینکه ترتیب بازیای یاکوزا رو کسی میتونه بگه:/دوم اینکه خدا کنه بازیش بفروشه یکم رو سیستم مبارزات و خون کار کنن با ی محیط غنی شاید خودمم خریدم...
تا وقتی استدیوهای سونی-نینتندو-بتزدا-سی پی پراجکت رد-راکستار و هم چنین شرکتهای ژاپنی مثل فرام سافتور و ... هستند بازیهای داستانی هم وجود خواهد داشت.با کارگردان بازی kingdom هم موافقم شرکتهای کثیف و پول پرستی مثل ea به خاطر سودشون و توجیه کارهای خودشون میگند بازیهای داستان محور طرفدار ندارند
بنظرم اگه قیمت pubg شصت دلارمیبود اینقدر فروش نمیکرد.همچنین متاسفانه pc هم یک ایراد بزرگ داره اونم اینه که خیلی سخت فروختن بازی که خریدی.
دنیل واورا کارگردان مافیا 1و 2 هم بوده. وقتی رو بازی های چند نفره بیشتر تمرکز بشه آدم های خلاقی مثل این از صنعت بازی کنار زده میشن. پس لطفا به هیچ وجه بازی چندنفره نخرید.
نابودی بازی های تک نفره مساوی میشه با نابودی صنعت بازی. در ضمن من از این World Of Warcraft واقعا متنفر بودم. وقتی می رفتم خونه پسرخالم همش اینو بازی می کرد. نمیشدم بهش بگی آخه این چیه تو هی بازی میکنی ؟ وقتی که داشت اینو بازی میکرد، کنار دستش که میشستم می خواستم خودمو از پنجره پرت کنم بیرون. از بس که حوصلم سر می رفت.
تا زمانی که با این بازی قاطی نشی نمیدونی چه طلایه نابیه...
من 5 6 سال پیش میرفتم گیم نت همش پیشه خودم میگفتم این چه عروسک بازی اینا بازی میکنن ولی یه روز خودمم شدم عضوی از جامعه معتادین این بازی...
تا جایی که حتی تو شبانه روز شاید بالایه 15 ساعت تو گارنا (یه چیز مثل یاهو مسنجر بود واسه گیمرا) بازیش میکردم یعنی یه جوری شده بود ساعت 11 صبح می خوابیدم ساعت 7 شب بیدار می شدم از 7 شب دوباره تا 11 صبح فردا بازی میکردم ...حتی همین الان بعد 2 سال بازی نکردن الان باز وسوسه شدم بازی کنم خودت ببین دیگه چیه
دقیقا من هم با harrypotter موافقم یادم نمیره وقتی بازی generals یک رو خریدم چون شاید خیلی ازش سر در نمی آوردم گفتم اه این چیه ولی همون بازی بعدش به یکی از بهترین بازی های عمرم تبدیل شد