فروشگاه گیفت کارت
 
خرید گیفت کارت اگزو گیم؛ عرضه کننده رسمی تجهیزات گیمینگ
هیولا پلتفرم آنلاین عرضه بازی خرید گیفت کارت
نقد و بررسی Sonic Forces
نویسنده:
صفحه شخصی من وبلاگ من - \"نظرات این کاربر تنها گویای عقاید خود ا...
User_image

نقد و بررسی Sonic Forces

"به قلم پرهام آقاخانی"

به نظر می‌رسید که سال 2017 یک سال طلایی برای سونیک باشد. در مراسم 25 سالگی این شخصیت دوست داشتنی بود که نه یک بازی، بلکه دو بازی مختلف معرفی شد که یکی از آن‌ها Sonic Mania و دیگری هم Sonic Forces بود و هر دوی آن‌ها مورد توجه طرفداران سری قرار گرفتند. با گذشت زمان، سگا تبلیغات بسیار زیادی را برای Mania انجام داد که در نهایت هم همانند انتظارات، عنوان بسیار موفقی از آب درآمد. اما درست برخلاف این بازی، شاهد نمایش‌های اندک و کوتاهی از Forces بودیم؛ عنوانی که طبق گفته‌ی سگا توسط سازندگان نسخه‌های Colors و Generations در حال توسعه بود و همین، باعث شده بود تا انتظارات طرفداران بالا رود. این اوضاع حتی پس از عرضه‌ی Mania نیز ادامه یافت و باعث به وجود آمدن نگرانی‌های بسیاری در مورد کیفیت بازی شد. پس از تجربه‌ی بازی، می‌توان گفت که این نگرانی‌ها کاملا بجا بوده‌اند و طرفداران حق داشتند که نگران باشند.

نجات سرباز سونیک

وقایع بازی مدتی پس از Sonic Mania اتفاق می‌افتد. Dr Eggman موفق شده است که Phantom Ruby را بدست آورد و با استفاده از قدرت آن و کمک گرفتن از همراه جدیدش یعنی Infinite، سونیک را کاملا شکست داده و تقریبا تمام زمین را به تصرف خود در آورد. دوستان باقی مانده‌ی سونیک هم به رهبری Knuckles یک ارتش کوچک را شکل می‌دهند تا بلکه بتوانند جلوی اگمن را بگیرند. اما آن‌ها کاری از پیش نمی‌برند تا این که یک چهره‌ی جدید به این ارتش ملحق شده و سرنوشت جنگ را تغییر می‌دهد. نکته جالب داستان اینجاست که نویسندگان بازی سعی کرده‌اند که داستان این نسخه را واقعا جدی بیان کنند؛ مثلا همه در ابتدای بازی فکر می‌کنند که سونیک کشته شده و بعدا مشخص می‌شود که او شش ماه تمام در زندان اگمن شکنجه می‌شده یا Shadow و Infinite رسما به کشتار NPCها در پس زمینه‌ی مراحل و کات‌سین‌ها می‌پردازند.

از این منظر، بازی بسیار شبیه عناوین Edgy سری یعنی Shadow The Hedgehog و Sonic 06 و مخصوصا سری کارتون SatAM شده است؛ ایده‌ای که اجرای نادرست آن باعث به هم ریختن سیر داستانی بازی‌های سری و ایجاد حفره‌های متعدد در آن شده است. مثلا بازی بالاخره در زمین اتفاق می‌افتد یا Mobius؟ چرا Tails که در اسپین آف‌های این سری یک ارتش را حریف بود، اکنون شبیه یکی از رقبای عشقی سونیک شده است؟ یا این که زمردهای آشوب کجا هستند؟ از همه بدتر هم شخصیت پردازی کارکترهاست. خود سونیک شخصیت پردازی فوق العاده‌ای دارد، ولی سایر کارکترها اصلا درست در نقششان ظاهر نمی‌شوند و در مواردی مثل روبات‌های اگمن یا Tails، حتی اضافه یا آزار دهنده به نظر می‌آیند. بدتر از همه نیز شخصیت منفی اصلی یعنی Infinite است که حتی مفیلیس از Sonic 06 را هم از شدت بد بودن داستان پس زمینه‌اش، پشت سر گذاشته است. تمام این موارد باعث شده‌اند که داستان بازی، مخاطبش را پیدا نکرده و نتواند خوب ظاهر شود.

Original Character. Do Not Steal.

همانطور که قبلا اشاره کردیم، مدتی بعد از شروع بازی مجبور هستید که به ساخت آواتار اختصاصی خودتان بپردازید تا از او در یک سری از مراحل استفاده کنید. شما می‌توانید تا از بین 7 حیوان مختلف که هر کدام از آن‌ها توانایی‌های مختلفی دارند، یکی را انتخاب کرده و سپس به شخصی سازی آن بپردازید. ممکن است در ابتدا به خاطر لباس‌ها و تجهیزات معمولی‌ای که در اختیارتان قرار می‌گیرند، فکر کنید شاهد چیز خاصی نیستید؛ ولی وقتی با انجام ماموریت‌های اصلی و روزانه به آزادسازی تجهیزات بیشتر می‌پردازید، آن وقت است که پتانسیل اصلی این بخش نمایان می‌شود. حجم لباس‌ها و تجهیزات موجود در این بخش به حدی زیاد است که تقریبا می‌توانید هر موجودی که خواستید را خلق کنید؛ از یک آواتار ساده گرفته تا یک موجود ژلاتینی، یک کابوی سایبورگ که چشمانش این طور نشان می‌دهد که تازه از جهنم برگشته، یا کپی‌هایی از شخصیت‌های این سری مثل سونیک، Blaze و Knuckles و حتی سایر شخصیت‌های سگا مانند AiAi و Beat و Nights. حتی این امکان وجود دارد که به ایجاد آواتارهای اضافه بپردازید، لباس‌های مورد علاقه‌تان را در بخش کمد دیواری ذخیره کنید یا این که از آواتارهای سایر بازیکنان در بازی خودتان بهره ببرید.

همچنین علاوه بر شخصی سازی لباس‌ها، می‌توانید به تغییر Wisponهای آواتارهایتان بپردازید. Wisponها اسلحه‌هایی هستند که بر طبق قدرت‌های Wispها در بازی Sonic Colors طراحی شده‌اند و با استفاده از آن‌ها، می‌توان از توانایی‌های مختلفی در طول مراحل ویژه‌ی آواتارها استفاده کرد. مثلا اسلحه‌ی Burst یک شعله افکن است که با ایجاد انفجارهای پی در پی، اجازه‌ی دسترسی به موانع دورتر را می‌دهد یا اسلحه‌ی الکتریکی یک شلاق است که توانایی Light Speed Dash را برای آواتار آزاد می‌کند. ولی مشکلی که در این میان وجود دارد، این است که تعادل مناسبی در طراحی اسلحه‌ها رعایت نشده و مثلا اسلحه‌های Cube به شدت ضعیف و Drill به شدت قوی هستند. در کل، بخش طراحی آواتار ایده‌ی جالبی است و سازندگان بازی نه تنها آن را به یکی از لذت بخش‌ترین کارهای قابل انجام در این نسخه تبدیل کرده‌اند، بلکه به خوبی از یکی از منفورترین موضوعات موجود در جامعه‌ی طرفداران سونیک، به نفع بازی استفاده کرده‌اند. اما حیف که شاهد همین میزان از دقت و توجه بر روی سایر بخش‌های بازی نیستیم.

لذت استفاده از سیستم هدایت خودکار

در نسخه‌ی Generations، تیم سازنده توانسته بود تا به یک فرمول بسیار خوب برای توسعه‌ی این سری دست یابد. برای همین معلوم نیست که چرا سازندگان، مکانیک‌های جواب پس داده‌شان را در این نسخه تغییر داده‌اند. بزرگ‌ترین تغییر بازی این است که توانایی‌های سونیک مدرن به شدت محدود شده‌اند و او دیگر به توانایی‌های دریفت، Light Speed Dash و پرش روی دیوار دسترسی ندارد. همین موضوع باعث شده تا کیفیت طراحی مراحل به شدت پایین بیاید و با مراحلی بسیار خطی و ساده مواجه شویم که معمولا نشانه‌ای از مسیرهای چندگانه نیز در آن‌ها دیده نمی‌شود. به عبارتی، تنها کاری که در اکثر مواقع باید انجام دهید این است که دکمه‌ی Dash و جلو رفتن را نگه دارید و به خود بازی اجازه دهید تا شما را توسط عوامل محیطی، اتفاقات اسکریپت شده و سکانس‌های QTE (که اصلا با سری جور در نمی‌آیند)، به سمت پایان مرحله هدایت کند. اما نکته‌ی عجیب‌تر اینجاست که برخی از مراحل حتی برای حرکت با سرعت بالا هم طراحی نشده‌اند و بارها پیش می‌آید که به خاطر داشتن سرعت زیاد، از گوشه‌ی مسیر به بیرون پرتاب شوید. متاسفانه این مشکلات در مراحل سونیک کلاسیک نیز قابل مشاهده هستند و حتی می‌توان شاهد انتخاب‌های سوال برانگیزی همانند سکانس‌های Auto-Scroller در این مراحل بود.

برای کم شدن آزار ناشی از ایرادات مراحل و همچنین ساده سازی بیشتر بازی برای مخاطبان جدید، سیستم جان‌ها نیز به طور کامل از این نسخه حذف شده است. این موضوع باعث شده که جمع آوری حلقه‌ها به کار بیهوده‌ای تبدیل شود و تاثیرات به شدت منفی‌ای در سیستم امتیاز دهی مراحل صورت پذیرد که منطق رتبه‌های دریافتی را با مشکل مواجه کرده است. حتی باس فایت‌های بازی نیز به شدت آسان شده و اکثر آن‌ها از روی هم یا از بازی‌های پیشین سری کپی شده‌اند. البته اینطور نیست که سازندگان بازی هیچ کار خلاقانه‌ای انجام نداده باشند و مثلا در مراحل مربوط به آواتار، ایده‌های واقعا ناقص ولی جالبی را می‌توان دید. اما حیف که همین پتانسیل اندک نیز به خاطر کوتاهی مراحل هدر رفته است. هر کدام از مراحل بازی تنها چیزی حدود دو دقیقه به طول می‌انجامند و همان لحظه‌ای که تازه شروع به لذت بردن از آن‌ها می‌کنید، به پایان می‌رسند. این موضوع باعث شده تا تمام 33 مرحله‌ی بازی در مدت زمانی حدود 3 ساعت قابل اتمام باشند و با وجود رویدادهای آنلاینی همانند ماموریت‌های SOS، باز هم کمبود مرحله احساس شود. حتی حلقه‌های ویژه‌ی قابل جمع آوری نیز نتوانسته‌اند باعث افزایش ارزش تکرار بازی شوند و درست برخلاف Generations، اکنون تنها یک سری چالش‌های دوبعدی را در اختیارتان قرار می‌دهند؛ مراحلی که به لطف سیستم کنترلی بازی، احتمالا به سراغشان نخواهید رفت.

Sonic Forces You To Use God-Awful Controls

سیستم کنترلی Forces مصداق رسمی عبارت "آمد ابرویش را درست کند، چشمش را کور کرد" است. سازندگان موفق شده‌اند که قسمتی از مشکلات کنترلی Generations همانند قل خوردن سونیک کلاسیک یا پرش‌هایش را رفع کنند؛ ولی در عوض تمام بخش‌های دیگر این سیستم را به هم ریخته‌اند. کنترل‌های بازی اکنون بسیار لغزنده شده‌اند و سیستم فیزیک بازی نیز واقعا سنگین شده است که باعث شده هر کدام از کارکترهای قابل بازی، سرعت‌های متفاوتی برای حرکت کردن، پریدن و شتاب گیری داشته باشند. این موضوعات، کار را مخصوصا در قسمت‌های پلتفرمینگ دو بعدی بسیار سخت کرده‌اند و با نبود سیستمی برای تعیین ترتیب انجام مراحل (درست برخلاف Generations که ترتیب انجام مراحل کلاسیک و مدرن را خودتان تعیین می‌کردید)، موجب شده‌اند تا مداوما مجبور به وفق دادن خودتان بین 3 نوع مختلف از فیزیک و کنترل باشید تا بتوانید مراحل را به اتمام برسانید.

ولی در کمال تعجب، سونیک کلاسیک علیرغم تمام بهبودهای تیم سازنده باز هم بدترین کنترل را بین کارکترهای قابل بازی در Forces در اختیار دارد. سرعت سونیک کلاسیک اکنون به یک میزان خاص محدود شده و بارها پیش می‌آید که شاهد کم شدن ناگهانی سرعت او باشید و نتوانید از یک سری از موانع ساده‌ی پلتفرمینگ عبور کنید. حتی تکنیک‌هایی همانند Drop Dash و Spin Dash نیز به شدت سرعت کمتری نسبت به عناوینی همچون Generations یا Mania برای بازیکن فراهم می‌کنند و این موضوعات در کنار فیزیک بسیار سنگین‌تر این کارکتر نسبت به بقیه، باعث شده‌اند که انجام مراحل در نقش سونیک کلاسیک به یکی از عذاب آورترین کارها در تمام سری تبدیل شود.

زیبا ولی نه چندان گوش نواز

خوشبختانه از منظر گرافیکی با عنوان بسیار خوبی روبرو هستیم و موتور Hedgehog Engine 2 حسابی توانایی‌های گرافیکی‌اش را به نمایش می‌گذارد. مراحل بازی بسیار رنگارنگ و زیبا هستند و ارتقای برخی ویژگی‌های گرافیکی همانند سیستم نورپردازی یا Draw Distance مراحل، باعث شده است تا حتی مراحل تکراری‌ای همچون Green Hill یا Chemical Plant هم نو به نظر برسند. مدل سازی شخصیت‌های مختلف بازی نیز در سطح بسیار خوبی انجام شده است، اما حیف که سازندگان از قدرت این موتور جدید در طراحی دشمنان استفاده نکرده‌اند و تنوع به شدت کمی را در دشمنان موجود در این بازی نسبت به بازی‌های پیشین سری شاهد هستیم.

ولی حیف که نمی‌توان در مورد بخش صوتی بازی نظر مثبتی داد، چون واقعا معلوم نیست چه بلایی بر سر موسیقی‌ها که همواره یکی از بهترین قسمت‌های این سری بوده‌اند، آمده است. درست برخلاف گذشته که موسیقی‌های این سری از سبک‌های مختلفی همچون جاز، راک، متال و پاپ در کنار هم استفاده می‌کردند، Forces بر روی قطعات الکترونیک و ارکسترال تمرکز کرده است که با این که جالب به نظر می‌رسند، ولی به جز چند مورد خاص نظیر تم اصلی و موسیقی‌های مربوط به Infinite، پتانسیل چندانی برای ماندگار شدن در خاطرتان را ندارند و بعد از مدتی کوتاه، به شدت تکراری می‌شوند.

بازبینی تصویری:

Silhouette The EdgeWolf، کارکتر ساخته شده توسط این منتقد

این لحظات را زیاد در بازی خواهید دید؛ مراحل خالی‌ای که به طرز ناشیانه‌ای با حلقه‌ها پر شده‌اند.

War, War Never Changes

بعد از خالی کردن جان باس نهایی بازی، QTE پایانی را انجام ندهید تا شاهد یک صحنه‌ی شوکه کننده باشید

وقتی حتی کارکترهای داخل بازی هم می‌توانند وضعیت آن را به خوبی بیان کنند...

نکات مثبت:

- شخصیت پردازی بسیار خوب سونیک

- سیستم طراحی آواتار بسیار غنی

- ایده‌ی جالب برخی از مراحل

- صداگذاری مناسب

- گرافیک رنگارنگ و مدل سازی مناسب

- 25% از موسیقی‌ها

نکات منفی:

- داستان و شخصیت پردازی بسیار بد

- سونیک کلاسیک

- سادگی بیش از حد

- سیستم کنترلی لغزنده و سنگین

- نبود تنوع در دشمنان و باس‌ها

- طراحی مراحل فاجعه

- کوتاهی بیش از حد

- ارزش تکرار بسیار پایین

- 75% از موسیقی‌ها

سخن آخر:

این طور که گفته می‌شود، Sonic Forces توسط همان تیمی ساخته شده است که قبلا Sonic Generations و Sonic Colors را برایمان به ارمغان آورده بودند. ولی نتیجه‌ی کار آن‌ها حتی ذره‌ای به خوبی عناوین نامبرده نیست. آن دسته از کسانی که از سیستم طراحی Avatar و تعاملشان با کارکترهای نمادین سری خوششان می‌آید، قطعا عاشق بازی خواهند شد. ولی آن بازیکنانی که به دنبال تجربه‌ی یک بازی سونیک خوب و سرگرم شدن هستند، به شدت ناامید و سرخورده خواهند شد.

Verdict

Sonic Forces is supposedly made by the team that brought us Sonic Generations and Sonic Colors. However, the end result is not even nearly as good as those titles. Those who like the avatar creation system and how their avatars work together with the series' most iconic characters, will surely fall in love with this game. But those players who want to experience a good sonic game and have fun will be massively disappointed

Final Score: 4.5/10 - PC Version

نوشته شده در: 28 بهمن 1396
دسته: نقد و بررسی
این ویدئوها رو دیده‌اید؟
  • دانلود موسیقی متن بازی Sonic Forces (نسخه Game Rip)
  • دانلود موسیقی متن بازی Sonic Colors
 
 
 
ثبت دیدگاه
 
جهت ثبت دیدگاه، باید وارد شوید!
 

این بازی خیلی پتانسیل داشت حیف که به خوبی اجرا نکردن این پروژه رو در تمام بازی بی تجربگی و شتاب زدگی سازنده ها کاملا مشخصه.
من از موسیقیش خوشم اومد داستان هم ایده کلیش خوبه ولی بینهایت بد اجرا شده ولی توی یه بازی پلتفرمینگ گیم پلی از همه چیز مهمتره که اونم اصلا خوب نبود
ولی در کل از بازی خیلی لذت بردم با تمام مشکلاتش نمره من به این بازی 6.5 هست
سگا واقعا کی میخواد ادم شه ؟
ماریو اودیسی کجا و سونیک فورسس کجا
دیگه واقعا سگا این نسخه سونیک رو کشت
این قسمت حاصل ایده های عالی هست که تو عمل بد پیاده شده
اگر تمرکز بازی روی حالت ادونچر بود تا سونیک های اخیر قطعا بهتر از اب در میومد فن ها هم دقیقا همین رو میخوان
توقع ما بازی در خوره ادامه سری ادونچره که دوران اوج سونیک سه بعدی بود
نه بازی هایی مثل colors و generation
اما این بازی بیشتر یه پاگشایی سونیک به نسل جدیده
از طرفی هم نباید فراموش کنیم قیمت روز انتشار بازی 40 دلار بوده
در کل من این عنوان سونیک رو بازی بدی به هیچ عنوان نمیدونم اما در خور اسم سونیک نمیبینمش
شاید نمره 6.5 منصفانه تر بود