نماوا
فروشگاه گیفت کارت
 
بازی تانکی آنلاین فروش محصولات MSI
ایده پرداز ژوبین (چارخونه) فروش گیفت‌کارت - سریع و ارزان
نقد و بررسی بازی Vampyr

نقد و بررسی بازی Vampyr

"به قلم شهاب زارعی"

خون‌آشام‌ها همیشه یکی از جذاب‌ترین موجودات جهان‎های فانتزی بوده‌اند. کتاب‌ها، فیلم‌ها و حتی بازی‌های بسیاری وجود دارند که محوریتشان را این شکارچیان شب قرار داده‎اند، که در اکثر آن‎ها قهرمان باید به جنگ این گونه برود.

Vampyr اما از معدود بازی‌هایی است که شما را در نقش یک خون‌آشام قرار می‌دهد تا فراز و نشیب و چالش‎های این موجودات را تجربه کنید. در بازی شما هدایت یک خون‌آشام را در لندن سال ۱۹۱۸ در اختیار می‌گیرید و با این قدرت که می‌توانید مردم را برای خونشان بکشید و با توانایی‌های ویژه خود بر دشمنان غلبه کنید. سازنده‌ی بازی استودیوی فرانسوی DONTNOD Entertainment است، که پیشتر با Remember Me وLife is Strange شناخته می‌شود، آن‎ها این بار شانس خود را در ژانر نقش‌آفرینی امتحان کرده‎اند، امتحانی که باید دید در Vampyr جواب داده یا به مانند بازی نخستین استدیو به یک شکست دیگر در کارنامه‎شان انجامیده.

Vampyr روایتی از لندن در سال‌های پایانی جنگ جهانی اول است، زمانی که آنفولانزای اسپانیایی آنجا را در بر گرفته بود. شما در نقش دکتر جاناتان رید (Jonathan Reid) قرار خواهید گرفت؛ پزشک متخصص انتقال خون شناخته شده‌ای که پس از بازگشت از جنگ توسط شخص ناشناسی مورد حمله قرار گرفته و به عنوان یک خون‌آشام قدرتمند دوباره متولد شده. او اکنون باید با دنیایی از موجودات ماورای طبیعی و انجمن‌های مخفی، که هرگز فکرش را نمی‌کرد وجود داشته باشند، روبرو شود و پرده از راز این بیماری همه‌گیر بردارد.

با پیشروی در داستان بازی، جاناتان بیشتر و بیشتر درگیر سیاست بین گروه‌های مرتبط با ماورای طبیعه می‌شود. گروه شبه‌نظامی Guard of Priwen، که شکارچی خون‌آشام هستند، و مثلا باشگاهAscalon Club، که از خون‌آشام‌ّهای پرنفوذ و افراد متشخص انگلستان تشکیل شده. دسیسه چینی عضو جدا ناشدنی داستان‌های خون‌آشامی است و با اینکه درگیری سیاسی Vampyr به وسعت بازی‌ّهایی نظیر Vampire The Masquerade نیست، با این حال این بازی به خوبی حس یک تازه وارد به چنین فضای خیانت و سوء استفاده را به شما خواهد داد. انگیزه‌ی واقعی شخصیت‌های اصلی هیچگاه آشکار نیست و همیشه این سؤال در ذهن شما وجود خواهد داشت که کدام یک متحد واقعی شماست و کدام شخصیت قصد دارد از شما به عنوان ابزاری برای رسیدن به اهدافش استفاده کند. در چنین فضایی بهتر شناختن افراد مسئله‌ای کلیدی است و حقیقتاً در Vampyr مکالمه از اهمیت بسیاری برخوردار است.

قسمت زیادی از بازی Vampyr، درست مثل Life is Strange، بر مکالمه استوار است. شما در این بازی ساعت‌ها صرف گفت‌وگو و بازرسی برای بهتر شناختن شصت و چهار NPC منحصربه‌فرد این بازی و در نهایت تعیین سرنوشت آن‌ها خواهید کرد. انیمیشن‌ها و مدل‌های این NPCها چنگی به دل نمی‌زنند ولی صداگذاری استثنایی و نویسندگی قادر، شخصیت‌های به یادماندنی زیادی خلق کرده است. این شخصیت‌ها خیلی به ندرت تک بعدی هستند و روابطی که با یکدیگر دارند حس زندگی به فصای بازی می‌دهد. این NPCها با توجه به محل زندگی‌شان بر اساس مناطق مختلف لندن به ۴ دسته تقسیم شده‌اند. با نگاه کردن به این دسته‌ها می‌توان شخصیت‌های مرتبط و شخص مهم منطقه را به راحتی شناخت و اطلاعات به دست آمده از هریک از آن‌ها را مرور کرد. تمام مردم یک محله توازن شکننده‌ای در ارتباط با یکدیگر ایجاد کرده‌اند، به طوری که مرگ هریک از آن‌ها تأثیر مستقیمی بر شرایط محله خواهد داشت. مهم‌ترین این افراد به عنوان Pillar شناسایی می‌شوند و مرگ آن‌ها پیامدهای بدی را در پی دارد.

مراحل جانبی بازی نیز بر پایه‌ی شرایط زندگی این شخصیت‌ها و ارتباط آن‌ها با یکدیگر طراحی شده و گاهی شما را با انتخاب‌هایی روبرو هستید که ممکن است در این روابط اختلال ایجاد کند یا به زندگی آن‌ها لطمه بزند. برای مثال در یکی از این مأموریت‌ها نامه‌ی عاشقانه‌ی همسر درگذشته‌ی یکی از شخصیت‌ّها را به دوست صمیمی او پیدا می‌کنید و البته قادر هستید این نامه را به این همسر بدهید و یا آن را به دوستش بازگردانید. متأسفانه چنین چالش‌های اخلاقی در یکی از مهم‌ترین قسمت‌های بازی، یعنی گرفتن جان این شخصیت‌ها برای قدرت خون آن‌ها، نقش کم رنگی دارند. برای دلایل نامعلومی DONTNOD تصمیم گرفته بجای آنکه تن دادن به خون‌آشام درونی جاناتان را در چالشی وجدانی و اخلاقی قرار دهد و آن را جایگزین اسلایدر دشواری بازی کند. این NPCها بهترین منبع XP در بازی هستند و هرچه وجودشان برای حفظ آرامش شهر ضروری‌تر باشد، XP بالاتری از شکارشان حاصل می‌شود.

با اینکه Vampyr فلسفه‌ی راضی کننده‌ای برای کشتن NPCها ندارد ولی خود فرآیند شکار بسیار خوب طراحی شده و به این اقدام، اهمیتی که شایسته‌اش است را داده. برای آنکه بیشترین استفاده را از Embrace کردن یک شخص ببرید، باید از چند شب قبل، درست مثل قصابی که به حیوان رسیدگی می‌کند تا فربه شود، شروع به برنامه‌ریزی کنید. شما باید بیماری‌های شکارتان را درمان کنید و با او صحبت کرده و سرنخ جمع کنید تا او را بهتر بشناسید. در نهایت هنگامی که او در بهترین شرایط جسمی و روانی است او را با استفاده از توانایی Mesmerize خون‌آشام‌ّها به محل خلوتی هدایت کنید و تا آخرین قطره خون او را بنوشید. برخی از شخصیت‌ها در برابر این توانایی مقاوم هستند و تنها با پیشروی در داستان اصلی بازی و افزایش لِوِل توانایی Mesmerize می‌توان شکار آن‌ها را به سرانجام رساند. این مسئله باعث می‌شود که افراد به صورت تدریجی از میان بروند و فرصت کافی برای مشاهده‌ی پیامدهای غیبت آن‌ها وجود داشته باشد.

زمان با استراحت در Safe Houseهای پراکنده شده در سطح شهر و پس از برخی از رویدادهای بازی پیش می‌رود. برای لِوِل‌آپ کردن لازم است که مرتباً در این مکان‌ّها اسراحت کرد و در نتیجه زمان را به ناچار پیش برد. با گذشت زمان ممکن است افراد سالم بیمار شوند و افراد بیمار به امراض بدتری دچار شوند، همچنین تأثیر انتخاب‌های شب‌ّهای گذشته‌ی شما به صورت یک روزنامه نمایش داده می‌شود. در هر Safe House میز کاری وجود دارد که در آن می‌توان سلاح‌ها را ارتقاع داد، سرم خون حاضر کرد و داروها مختلف برای بیماری‌های گوناگون آماده کرد. با حاضر کردن دارو و رسیدگی به بیماری مردم می‌توانید زندگی پزشکی جاناتان را نیز تا حدودی تجربه کنید و وجود چنین لحظاتی باعث می‌شود پزشک بودن او بیش از یک ابزار داستانی باشد. با درمان کردن افراد بیمار هر منطقه قبل از گذراندن شب می‌توان شرایط هر منطقه را تاحدودی بهبود داد، البته یافتن این افراد و سفر در کوچه‌های پر پیچ و خم لندن آنقدر وقت‌گیر و خسته کننده است که ممکن است از این کار صرف نظر کنید.

سازندگان، چه در طراحی محیط و چه در مبارزه، تا حدودی از بازی‌های SoulsBorne الهام گرفته‌اند. مناطق مختلف لندن ساختار بهم متصلی دارند و با باز کردن میانبرهای جدید زمان سفر بین این مناطق کاهش می‌یابد. اما خیابان‌ّهای لندن، برخلاف مناظر منحصربه‌فرد بازی‌های SoulsBorne، شباهت زیادی با یکدیگر دارند و تنها با مرتباً نگاه کردن به نقشه می‌توان راه خود را پیدا کرد. این نقشه هیچ نشانگری برای موقعیت NPCهای مهم و حتی نام خیابان‌ها ندارد و متأسفانه در کل اطلاعات خیلی کمی در اختیار بازیکن قرار می‌دهد. تمام مسیرها نیز پر از دشمنان و درگیری‌هایی است که پاداش رغبت انگیزی ارائه نمی‌دهند و بیشتر مانع از لذت بردن از قسمت‌های سرگرم کننده‌ی بازی می‌شوند. همچنین تمام این دشمنان یا شکارچی خون‌آشام هستند و یا موجودات ماورای طبیعه. شاید بهتر بود جدا از این دو گروه، با گانگسترهای لندن، که فقط درمورد فعالیت‌هایشان صحبت می‌شود، نیز برخورد می‌کردیم تا به نظر نرسد ۹۰٪ جمعیت لندن از تندروهای مسلح یا هیولاهای قاتل تشکیل شده.

سیستم مبارزه این بازی برای گیمرها آشناست. این سیستم از قفل کردن روی دشمنان و مدیریت stamina، برای ضربه زدن و جاخالی دادن، و نشانگر خون، برای استفاده از توانایی‌های خون‌آشامی، تشکیل شده. شما می‌توانید از ۴ نوع حمله استفاده کنید و با توجه به ضعف و قوت دشمنان استراتژی حمله خود را تعیین کنید. برای مثال اگر دشمنی در برابر توانایی‌های خون و سلاح سرد مقاوم بود استفاده از سلاح‌های دور برد و توانایی‌های سایه نتیجه مطلوب‌تری خواهد داشت. البته بااینکه من در طول بازی توجه چندانی به این خصوصیات نداشتم و در مبارزه‌ّها به مشکل برنخوردم. با وجود اینکه دشمنان از تنوع خوبی برخوردارند و سیستم مبارزه نیز کار خود را انجام می‌دهد، مبارزه‌ها خیلی زود تکراری و کسل کننده می‌شوند. شاید اضافه کردن عناصر مخفی کاری بهتر یا استفاده‌ی هوشمندانه‌تر از طراحی مراحل تنوع لازم را فراهم می‌کرد ولی در حال حاضر به نظر می‌رسد که سازندگان به حداقل راضی بوده‌اند.

بازبینی تصویری:

کار برای پزشکی که تشنه‌ی خون است دشوار است.

یافتن شخصی که زندگی او را دگرگون کرده از اهداف جاناتان است.

جاناتان در لندن غریبه نیست.

Vampyr یک بازی دراماتیک است و از نشان دادن این مسئله نمی‌هراسد.

شرایط هر محله هنگام ورود نمایش داده می‌شود.

پوسترهای مختلف روی دیوارها متناسب با ستینگ بازی هستند.

خون‌آشام‌های این بازی خیلی کلاسیک هستند.

با چشم خون‌آشامی خود می‌توانید اثرات خون و نقاط ضعف دشمنان را شناسایی کنید.

بعد از Mesmerize کردن هدف باید او را به مکان خلوتی هدایت کنید.

NPCهای مهم کشته شده در قبرستان شهر دفن می‌شوند.

پیامدهای برخی از انتخاب‌ّهای شما به از طریق روزنامه اعلام می‌شود.

در صورت نیاز می‌توان از موش‌ها نیز تغذیه کرد.

برخی از ضربات جلوی پرشدن کامل سلامتی شما را می‌گیرند.

محله‌های ثروتمند تفاوت چشمگیری با محله‌های فقیر دارند.

نقشه‌ی بازی کمی خلوت است.

با توزیع XP بدست آمده می‌توانید توانایی‌ّهای جدید بدست آورید.

در پنل شهروندان می‌توانید وضعیت سلامتی آن‌ّها را چک کنید.

پنل انتخاب مأموریت‌های جانبی طراحی جالبی دارد.

بازرسی و تخقیق از قسمت‌های مهم Vampyr است.

نکات مثبت:

  • ·        صداگذاری استثنایی
  • ·        موسیقی دراماتیک و جذاب
  • ·        داستان درگیر کننده
  • ·        شخصیت‌های چند بعدی و جذاب

نکات منفی:

  • ·        سیستم تنظیم دشواری نامناسب
  • ·        اصلاح ناکافی مشکلات بازی
  • ·        مبارزه‌های کسل کننده
  • ·        اطلاعات خیلی کم نقشه

و در پایان

Vampyr یک بازی ARPG پر از دیالوگ است و در حین چنین مکالمه‌هایی است که بازی واقعاً می‌درخشد. صداگذاری بی‌نظیر و NPCهای جالب، شرایط را برای تجربه‌ای به یادماندنی را فراهم کرده‌اند. متأسفانه، این بازی از باگ‌ها مختلف و کمبود اصلاحات کلی رنج می‌برد. با اینکه شدت اکثر این مشکلات خیلی جزیی هستند، اما تعدادشان آنقدر زیاد هست که تجربه‌ی بازیکن را تحت شعاع قرار دهد. اما اگر تصمیم بگیرید این مشکلات را نادیده بگیرید، دنیای دراماتیک Vampyr را دنیایی لذت‌بخش و سرگرم کننده خواهید یافت.

Verdict

Vampyr is a dialogue heavy ARPG, and it’s these interactions that make the game truly shine. Excellent voice acting and interesting NPCs have made for a truly memorable experience. Unfortunately, Vampyr is also plagued by various bugs and a general lack of polish. While most of these problems are very minor, they are numerous enough to impede the player’s experience. Should you choose to look past these issues, you would find Vampyr’s dramatic world enjoyable and entertaining.

Score: 7.5 - PC Version

نوشته شده در: 14 تير 1397
دسته: نقد و بررسی
این ویدئوها رو دیده‌اید؟
  • Vampyr - Story Trailer
  • Vampyr - E3 2017
  • Vampyr
 
 
 
ثبت دیدگاه
 
جهت ثبت دیدگاه باید سه روز از ثبت نام شما گذشته باشد.
 

اصلا خوشم نیومد درجا ریفاند کردم . کاشکی حداقل اسمش ومپایر نبود که طرفدارای این سبک انتظاراشون بالا نره میزاشتن شرلوک هولمزی چیزی . در سبک شرلوک هولمز عالیه برای علافه مندان به این سبک ولی برای منی که انتظار چیز دیگه ای داشتم مزخرف . تو استیم هم خیلیا مثل من تو ذوقشون خورده بود .
این بازی رو‌ یکی دو ساعتی رفتم تا اینجاش که جالب بوده یجورایی شبیه شرلوک هلمزمیمونه بازی یخورده طنز تاریکم تو بعضی مکالمه هاش میزاشتن بد نبود مکالمه ها ازون خشکی درمیومد.خوبه به vampire the masquerade هم اشاره کردین تازه اینم گرفتم انجامش بدم شنیدم یه نقش افرینی جذاب و تمام و کمال هست.
بعضی از مراحل خیلی کاراگاهی هستند. مثالش توی آخرین اسکرین‌شات بازبینی تصاویر دیده میشه.
Vampire the Masquerade هم یکی از بهترین بازی‌های نقش‌آفرینی هست. امیدوارم ازش جفت این بازی‌ها لذت ببری.
action role playing game.
دمت گرم نمیدونم چرا به ذهن خودم خطور نکرد
با تشکر از منتقد عزیز
این بازی ارزش تجربه را داره
ولی حیف که با این نکاث مثبت مثله دیالوگ ها و صداگذاری مبارزات خفنی رو هم شاهد بودیم
که به شدت این نوع موضوعات پتانسیل دارند
ای کاش تمام بازی ها نقد و بررسی میشدن حتی اونایی که تو ایران بله ایران طرفدار کم دارند
ولی همین هفته پیش صدر جدول انگلستان بودند
همونایی که حتی امار فروششون پوشش داده نمیشه
به این میگن غریب بودن
بازیش فوق العادس. حتما پیشنهاد میشه