قانون را می توان وسیله ای برای جلوگیری از زیاده روی های انسان دانست. محدودیت ها باعث می شوند تا انسان در حیطه ای قابل کنترل بتواند به بهترین شکل زندگی کند. اما چون خود قانون هم به دست انسان ها به وجود می آید، شامل مشکلات و کم و کاستی های زیادی است و قطعا هیچ گاه کامل نخواهد بود. حال شهری را تصور کنید که از قوانین جوامع امروزی پیروی نمی کند و بر پایه عقایدی کاملا آرمانی و در عین حال غیر ممکن استوار شده است. شهری که در آن به همه انسان ها به یک دید نگاه می شود و همه آن ها خواهند توانست به دور از محدودیت های موجود به فعالیت های خود بپردازند. حال وقتی قانون خاصی در ارتباط با اعمال آن ها وجود ندارد، طبیعی است که آن ها دست به هرکاری می زنند تا به اهداف خود برسند. شاید در ابتدای کار همه چیز بسیار رویایی و عالی به نظر برسد، اما پس از مدتی آشوب تمام شهر را در بر می گیرد. این موضوع یکی از اصلی از ترین اهداف بازی با عنوان BioShock است که در سال 2007 نسخه اول آن منتشر شد. بازی ای که در خلال داستان بسیار زیبایش احساس قدرت طلبی انسان ها به هر قیمتی را نشان می داد. اما پس از گذشت تقریبا سه سال، شاهد نسخه دوم این بازی زیبا از سوی شرکت 2K هستیم.

داستان:

داستان بازی در شهری به نام رپچر (Rapture) رخ می دهد. شهری که در سال 1946 توسط فردی به نام اندرو ریان (Andrew Ryan) در اعماق اقیانوس اطلس (Atlantic) بنا شد. هدف ریان از به وجود آوردن چنین شهری، جمع آوری افرادی بوده که به نظر او نمونه واقعی یک انسان کامل هستند. اشخاصی که در دنیای واقعی شرایط مناسب برای انجام فعالیت هایشان فراهم نبود. ریان افرادی زیادی را با شعار آزادی و زندگی راحت تر به شهر خود آورد. اما آزادی بی قید و شرط این شهر باعث می شود تا چهره اشخاص شهر عوض شود. هویت انسانی از بین برود و آن ها بیشتر به یک حیوان تبدیل شوند. شهری که دیگر در آن محدودیت های اخلاقی جایی نداشت و پس از مدتی این مکان رویایی به جهنمی برای ساکنانش تبدیل شد. اما شاید یکی از مهمترین عوامل به وجود آمدن چنین مشکلاتی در این شهر، ساخت ماده ای به نام آدم (Adam) بود. آدم در واقع به وسیله یکی از متخصصان ژنتیکی رپچر با استفاده از سلول های بنیادی یک موجود دریایی به وجود آمده بود. آدم این امکان را به متخصصان می داد که برای انسان ها قدرت های خارق العاده به نام پلازمید به وجود بیاورند. همین اتفاق باعث شد تا هر روز یک پلازمید جدید با قابلیت های حیرت آور ساخته شود. از طرفی هم مردم شهر علاقه شدیدی برای به دست آوردن این ماده ها داشتند و همین خواسته باعث شد تا شهر دیگر بر هیچ اعتقاد و آرمانی جز قدرت استوار نباشد. مردم شهر برای رسیدن به قدرت به هیولاهایی تبدیل شدند که بویی از انسانیت نبرده اند. اما آدم ماده ای بود که زیاد به دست نمی آمد و به شرایطی خاصی برای تولید نیاز داشت. اینجا بود که قربانی های بعدی این ماده هم مشخص شدند. این ماده در بدن دخترهای کوچک و معصومی قرار داده شد تا بعدا بتوانند مقادر بیشتری از آن را به دست آورند. اما این دخترک های بی دفاع به راحتی می توانستند مورد هجوم مردم قرار بگیرند و کشته شوند. به همین دلیل هم موجودی به نام Big Daddy همیشه همراه آن ها بود تا از دخترها دفاع کند. اما در این نسخه شرایط کمی متفاوت شده است. ده سال از اتفاقات نسخه اول بازی می گذرد. اندرو ریان خالق شهر رپچر مرده است و شهر بیش از پیش دچار آشوب و هرج و مرج شده است. شخصیت اصلی بازی دیگر جک در نسخه گذشته نیست. در این نسخه شما در نقش یک Big Daddy قرار دارید و باید از دختر کوچولو های شهر دفاع کنید. پس از مرگ ریان شهر مسئول و یا حاکم جدیدی به نام دکتر سوفیا لمب (Sofia Lamb) دارد. لمب به نوعی آرمان های ریان را دنبال می کند، اما به صورتی دیگر و شعارهایی تازه تر. در همان ابتدای بازی، لمب به شخصیت اصلی داستان می گوید که این دخترک ها دختر او نیستند و او فقط مسئولیت حفاظت از آن ها را بر عهده دارد. پس از این حرف، لمب به شخصیت اصلی دستور می دهد که با تفنگ به سر خود شلیک کند و او هم همین کار را انجام می دهد. اما پس از مدتی شاهد آن هستیم که او سالم است. البته موضوع به همین سادگی ها هم نبوده است. با پیشروی در بازی او خاطراتی را به صورت ناگهانی به ذهن می آورد. دختری در جلوی چشمانش ظاهر می شود که او را پدر می نامد، اما او چیزی را به یاد نمی آورد. کم کم به او گفته می شود که او یکی از اولین نمونه های پیشرفته Big Daddy بوده است که ساخته شده است. اما همچنان خاطرات گذشته او را پدر می نامند. حال اینجاست که Big Daddy بازی باید برای فهمیدن گذشته خود و از بین بردن دکتر لمب تلاش کند.

 

گرافیک:

سازندگان برای ساخت بازی از موتور بازی سازی Unreal 3.5 استفاده کرده اند. محیط بازی همچنان مثل نسخه قبلی، مرموز و کمی ترسناک طراحی شده است. شهر رپچر به زیبایی هر چه تمام تر به شکل شهرهای دهه 40 میلادی ساخته شده است و معماری بسیار جالبی دارد. بازی از محیط های بسیار زیادی تشکیل شده است که هر کدام از آن ها بخش های مختلفی از این شهر را به تصویر می کشند. پیشرفت گرافیکی به وضوح در بازی دیده می شود. اما شاید وجود تشابه زیاد در بخش طراحی میان نسخه 1 و 2 باعث شده است که این اتفاق زیاد به چشم نخورد. جزئیات محیط بسیار زیاد است و تمامی آن ها هم از کیفیت بسیار خوبی بهره مند هستند. در نسخه اول بازی شاهد دیر پردازش شدن بافت های محیط بودیم. اما می توان گفت که این مورد در این نسخه کاملا از بین رفته است و فقط پس از شروع مجددهای بازی آن هم فقط برای لحظه ای دیده می شوند. در این نسخه، غیر از اینکه بازی در شهر اتفاق می افتد، شاهد آن هستیم که در مراحلی از بازی پا به اقیانوس هم می گذاریم. در این قسمت هم می بینیم که همه چیز به زیبایی طراحی شده اند و هیچ کم کاستی در آن ها دیده نمی شود. یکی از عواملی که در شماره گذشته بازی بسیار عالی کار شده بود، ایجاد افکت های آب و طراحی آن در بازی بود. در این نسخه هم شاهد چنین چیزی هستیم. این بازی یکی از معدود عنوان هایی است که توانسته جلوه بسیار زیبایی از آب را با موتور بازی سازی Unreal 3  به نمایش در آورد. آب به خوبی در بازی در جریان است و اثر بسیار خوبی هم روی بازیکن و مخصوصا جلوه های بصری بازی گذاشته است. این جریان بیشتر زمانی به چشم می خورد که در زیر آب قرار دارید. افکت های آن در این حالت بسیار خوب است. از دیگر بخش های خوب بازی می توان به نورپردازی آن اشاره کرد. نورپردازی بازی سهم بسیار بزرگی در به نمایش در آوردن زیبایی های زیر آب و شهر رپچر دارد. نورپردازی بازی یکی از عوامل مهمی است که به بازی جو مرموزی بخشیده است. جلوه های ویژه هم در بازی بسیار خوب دیده می شوند. انفجارها، اتصال برق یا اثر قدرت پلازمیدها روی دست بازیکن همچنان خوب به نظر می رسند. فیزیک بازی هم در نوع خود بسیار خوب است. برای اینکه فیزیک در بازی به خصوص قسمت هایی که در آب شناور هستید به خوبی به نمایش در بیاید از موتور فیزیک Havok استفاده شده است. با قدرت هایی که پلازمیدها به بازیکن می دهند، می توانید اجسام را به سمت خود بکشید و به اطراف پرتاب کنید. در این صحنه ها واکنش های زیبایی دیده می شوند که روی جذابیت بازی تاثیر بسیار خوبی گذاشته اند. در کنار این مسائل نباید از طراحی خوب شخصیت های بازی گذشت. با توجه به این مسئله که شخصیت های زیادی در بازی وجود دارند، سعی شده تا اکثر آن ها از جزئیات قابل قبولی درصورت و شکل ظاهری برخوردار باشند.

 

موسیقی/صداگذاری:

در بازی آهنگ های زیادی با حال و هوای موسیقی های بین دهه های 30 تا 50 میلادی شنیده می شوند. موسیقی نقش بسیار خوبی را در بازی ایفا کرده است و محیط های سرد و بی روح رپچر را تحت تاثیر خود قرار داده است. آهنگ هایی که بیشتر از گرامافون با همان کیفیت پخش می شوند باعث شده تا حال و هوای آن زمان به خوبی به بازیکن منتقل شود. البته موسیقی همیشه در بازی شنیده نمی شود و اکثر اوقات صدای پای شما، صدای آب، صدای دستگاه های مختلف و یا صدای مردم شهر شنیده می شوند. شاید این مسئله کمی فضای بازی را ساکت کند، اما باعث می شود تا بازیکن به خوبی با محیط یک شهر آشوب زده زیر اقیانوس آشنا شود. آهنگسازی این بازی را هم آقای گری شایمن (Garry Schyman) آهنگساز نسخه اول این بازی انجام داده است و با توجه به تجربه گذشته، توانسته آثار زیبایی خلق کند. صداگذاری در قسمت هایی که بازیکن در آب قرار دارد هم بسیار خوب است. صداها در این شرایط کمی بم و آهسته می شوند. صداگذاری روی شخصیت های اصلی بازی بسیار خوب است. شما در طول بازی نوارهای زیادی پیدا می کنید که در آن ها اشخاص گوناگون صحبت کرده اند. این صداها با توجه به اینکه از یک دستگاه پخش می شوند، به خوبی احساس آن شخص را به بازیکن منتقل می کنند. برای صدای شخصیت اندرو ریان در این بازی از صدای آرمین شیمرمن (Armin Shimreman) استفاده شده است. او سابقه صداگذاری رو شخصیت هایی مانند: Additional در سری بازی های Mass Effect، دکتر Nefarious در سری بازی های Ratchet & Clank و... را دارد. برای صدای شخصیت دکتر لمب از صدای فنلا وولگار (Fenella Woolgar) استفاده شده است.

 

گیم پلی:

گیم پلی بازی مانند اکثر بازی های اکشن اول-شخص بیشتر شامل مبارزه با دشمنان مختلف می شود. اما این بار چون بازیکن در نقش یک Big Daddy قرار دارد، شرایط کمی متفاوت است. همانند گذشته می توانید از سلاح های متنوع و پلازمیدهای گوناگون در مبارزه ها استفاده کنید. قطعا از بین بردن دشمنان با صلاح مخصوص Big Daddy بسیار هیجان آور خواهد بود. همانند نسخه گذشته برای ارتقاء دادن سلاح ها و قدرت ها باید پول جمع آوری کنید. پول را می توانید در مکان های مختلفی چون کشوها، کمدها، اجساد مردگان و... پیدا کنید. با تقویت سلاح ها می توانید امکانات جدیدی به دست آورید و بازی را برای خود آسان تر کنید. دستگاه های دفاعی زیادی در بازی وجود دارند که به شما تیراندازی می کنند. می توانید با هک کردن آن ها کاری کنید که دستگاه ها به دشمنان شما تیراندازی کنند. سیستم هک کردن دستگاه ها با نسخه قبلی بازی تفاوت بسیار زیادی کرده و بسیار آسان تر شده است. در اکثر مواقع، فلشی شما را به مکان مورد نظر راهنمایی می کند. اما سعی کنید که مسیرهای دیگر را هم امتحان کنید. چرا که در قسمت های مختلف می توانید وسائل و امکانات زیادی را پیدا کنید. در این قسمت شما باید Big Daddyهای دیگر را از بین ببرید تا بتوانید به دختر بچه ها برسید. این دختر بچه های بسیار زیبا به شما به عنوان یک پدر نگاه می کنند و به شما اطمینان کامل دارند. از این رو شما می توانید آن ها را از بین ببرید و از آدم قرار گرفته درون آن ها استفاده کنید یا مسئول حفاظت از آن ها باشید و سرانجام آن ها را نجات دهید. نجات دادن این دخترک ها و کارهایی که در طول بازی انجام می دهید، تاثیر بسیار زیادی در روند بازی خواهد گذاشت. در هر بخش از بازی تعداد مشخصی از این دخترک ها وجود دارند که باید سعی کنید همه آن ها را پیدا کنید. در کل بخش گیم پلی بازی تغییر چندانی نسبت به نسخه قبلی نداشته است و همان سبک را دنبال می کند. اما تنها چیزی که باعث تغییر روند بازی و گیم پلی می شود انتخاب های بازیکن در طول بازی است.

نتیجه گیری:

اگر چه خالق و سازنده نسخه اول این بازی یعنی آقای کن لوین (Ken Levine) نقشی در ساخت این بازی نداشته است، اما سازندگان به خوبی توانسته اند داستان به اتمام رسیده BioShock را با سوژه ای جدید آغاز کنند. حفظ حال و هوای نسخه گذشته و بکارگیری المان های موفقیت آمیز آن باعث شده تا این بازی هم بتواند به یک عنوان بسیار خوب تبدیل شود. این بازی از جمله بازی هایی است که ارتباط بر قرار کردن با آن کمی مشکل است، اما قطعا علاقه مندان این بازی به آن چیزی که از نسخه جدید می خواستند رسیده اند. بازی BioShock 2 برای Xbox 360 ،PS3 و PC عرضه شده است.

نویسنده: مجید نوردوست