سال 1994 بود كه Rebellion بازی زیبای Aliens vs. Predator را عرضه كرد. المان های جدید در گیم پلی وبخش چند نفره اعتیاد آور آن دلایلی بود كه همگان این شركت را همراه با بازیش تحسین می كردند. اما Rebellion در این نسل ضعیف ترین بازی ها را عرضه كرد. از فاجعه ShellShock 2 گرفته تا بازی حتی ضعیف تر از آن یعنی Rouge Warrior باعث شد كه نام این شركت لكه دار شود. هنگامی كه Rebellion اعلام كرد قصد ساخت AVP جدید را دارد، بیشتر هواداران نسخه اصلی با توجه با كارنامه ضعیف این شركت، از شكست این عنوان محبوب هم ترس داشتند. نمایش ها نوید یك بازی خوب را می داد و به نظر می رسید Rebellion این بار حقیقتا یك بازی خوب در دست ساخت دارد. حال پس از عرضه بازی می بینیم كه این عنوان توانسته تا حد زیادی انتظار طرفداران را برآورده كند و ما با عنوانی تقریبا خوش دست طرف هستیم.

داستان

داستان AVP از روی فیلم هایی با نام های جدا و یا همین نام با همین شخصیت ها ساخته شده است. محور اصلی داستان فیلم ها و بازی های AVP همیشه كلیشه حمله بیگانگان بوده، ولی نو آوری داستانی این عناوین به بررسی داستان شخصی هیولاها است. همیشه در این گونه فیلم ها ما با داستان شخصیت اصلی كه یك انسان است طرف هستیم، ولی در AVP داستان از دید دو هیولای مختلف (بیگانگان و غارتگر) طرف هستیم. داستان AVP همان سبك آشنای فیلم جیمز كمرون كه در سال 1986 عرضه شد را دارد. اما بعضی المان ها به دلایلی وابسته به فیلم های اصلی نیستند. شخصیت انسانی بازی قوی ترین بعد شخصیت پردازی را در این سه گونه مختلف دارد. دیالوگ های او بهتر و البته به دلیل انسان بودن، باور پذیرتر از دو گونه دیگر بازی است. ضعف های او باعث شده كه بیشتر احساس همذات پنداری داشته باشیم . شما در جبهه انسان ها یك جوخه هستید كه در مقابل سیل عظیم هیولاها به مبارزه می پردازید. اما گونه بعدی بازی بیگانگان (Aliens) هستند. این گونه به صورت دسته جمعی حمله می كنند و در بازی شما كنترل یكی از آن ها را بر عهده دارید. آخرین شخصیت بازی كسی نیست جز غارتگر (Predator). بنا به دلایل مختلف غارتگر همیشه، چه در فیلم ها و چه در بازی های این سری، محبوب ترین گونه بین شخصیت های دیگر بوده است. او موجودی آرام و البته فوق العاده خطرناك و خشن است. در سایه كمین کرده و با صبر و حوصله دشمن را سلاخی می كند. شخصیت آرام و خون سرد او باعث شده كه با یك شخصیت پردازی خوب طرف باشیم.

گرافیك

AVP از لحاظ گرافیك عنوانی در سطح بزرگان این نسل همانند Modern Warfare 2 یا Killzone 2 نیست، ولی در این قسمت ما با بازی ضعیفی هم طرف نیستیم. نورپردازی قوی بازی، توانسته صحنه های جالبی را خلق كند. مدل شخصیت ها به خصوص بیگانگان (با توجه به تعداد زیاد آن ها) بسیار خوب و پرجزئیات طراحی شده و تمام زائده ها و مفصل های این موجودات را می توانید به خوبی مشاهده كنید. اما بازی در بعضی قسمت ها از ضعف بی كیفیتی بافت ها رنج می برد و همین موضوع گاه (به خصوص در محیط های باز) باعث قدیمی جلوه دادن گرافیك بازی می شود. بازی جو تاریك و ترسناك خود را با رنگ های سیاه و سبز تیره حفظ كرده و خون و تكه های پاره شده بدن موجودات در بازی فراوان هستند. طراحی اسلحه ها هم خوب كار شده و جزئیات زیادی دارند.

موسیقی/صداگذاری

شاید بتوان قوی ترین قسمت بازی را بخش موسیقی و صداگذاری آن نامید. بیشتر تم اصلی موسیقی از فیلم های قدیمی این عنوان به خصوص فیلم Aliens جیمز كمرون برداشته شده و گاه به همان شكل و گاهی به صورت اجرای مجدد ساخته شده است. این كار جو و خاطره های فیلم اصلی را به یاد ما می اندازد. البته موسیقی های اصلی ساخته شده AVP هم خیلی خوب كار شده و حتی در بعضی مواقع قوی تر از فیلم های این عنوان هستند. صداگذاری محیط به خصوص در بخش انسان ها عالی كار شده است. با توجه به این كه این قسمت ترسناك است، صدای افتادن لوله و یا خس خس هیولاها ما را یاد شاهكار Dead Space می اندازد. صداگذاری شخصیت ها هم خوب كار شده و در كنار موسیقی قوی بازی در كل بخش قوی ای را در این زمینه ساخته اند.

گیم پلی

گیم پلی AVP از تنوع بالایی برخوردار است. بازی به سه بخش تیراندازی ترسناك (انسان ها)، مخفی كاری (غارتگر) و نبردهای نزدیك و سریع (بیگانگان)، تقسیم می شود. AVP در هر سه قسمت خوب كار كرده، ولی نو آوری خاصی را در این بخش ها نمی بینیم. بخش انسان ها هیجانی ترین قسمت گیم پلی بازی است. در این قسمت صحنه های فوق العاده دیدنی سینمایی بازی بیشتر هستند و جو ترسناك آن واقعا هیجان آور طراحی شده است. در این بخش شما بیشتر باید بیگانگان را بكشید، حملات سریع و وحشتناك آن ها نوعی تنش را در شما ایجاد می كند. اسلحه های این بخش پیشرفته ترین سلاح های بازی هستند و از تنوع بالایی برخوردارند. وقتی شما كنترل بیگانگان را در دست می گیرید، اولین چیزی كه شما را به هیجان می آورد، سرعت این موجودات است. سرعت آن ها فوق العاده بالاست و بیشترین آزادی عمل برای كشتن را دارا هستند. شما از هر مانعی می توانید رد شوید و با چنگال های تیز خود انسان ها را سلاخی كنید. در این بخش ما با یك بازی سریع و به قولی مبارزه ای از دید اول-شخص روبرو هستیم. بازی در قسمت غارتگر به یك مخفی كاری اول-شخص شبیه به Chronicles of Riddick تبدیل می شود. صبر، یكی از بزرگترین عوامل پیروزی در این بخش است. شما می توانید بالای شاخه درختان و یا پشت بام ها كمین بگیرید و دشمن را ناگهان به طرز وحشتناكی سلاخی كنید. غارتگر از پیشرفته ترین تجهیزات برای شكار و بینایی برخوردار است. چشم او همانند دوربین دید در شب همه جا را روشن می كند و حتی شما می توانید با دید حرارتی آن، دشمنان را در محیط شناسایی كنید. این بخش فوق العاده خشن و مخفی كاری است. بخش Multiplayer این بازی كه توجه خیلی ها به آن بود، توانست تا حدودی انتظار هوادارهای این عنوان را برآورده كند. بازی همان كلیشه ها و مادهای رایج دیگر بازی ها همانند Modern Warfare 2 را دنبال می كند، اما با وجود سه گونه مختلف متفاوت تر كار شده است. در یكی از مادها شما در نقش غارتگر قرار می گیرید و باقی دوستانتان در نقش انسان های معمولی هستند. حال هركس غارتگر را بكشد جای او را می گیرد. در پایان آخرین نفری كه زنده بماند، برنده اصلی است. همین بخش در قسمت بیگانگان هم وجود دارد. با این تفاوت كه بجای غارتگر این بار یك نفر در نقش بیگانه قرار می گیرد. در كل بازی در زمینه گیم پلی خوب كار كرده؛ هرچند نو آوری خاصی نداشته ولی خشونت بالا و تنوع آن (با توجه به سه سبك مختلف) در واقع سه بازی را در یك بسته قرار داده است.

نتیجه گیری

با نگاهی به كارنامه Rebellion كسی انتظار یك بازی قوی را نداشت، ولی AVP توانست تقریبا سنت شكنی كند و به یك بازی سرگرم كننده تبدیل شود. سه سبك مختلف این بازی تنوع خاصی به آن بخشیده و صحنه های سینمایی جالب آن باعث شده با یك عنوان نه چندان خسته كننده طرف باشیم.

 

نویسنده: حمیدرضا نیکوفر