CVG: چه بازی ای برای ساخت این قسمت شما را تحت تاثیر قرار داد؟

پاتریک: ما بیشتر به نسخه های قبلی Splinter Cell نگاه کردیم، بخصوص بازی Chaos Theory. اما من بیشتر روی بخش Co-Op کار می کردم و برای همین به بازی هایی توجه کردم که در این قسمت قوی بودند. ما می خواستیم به سمتی حرکت کنیم که به بازیکن تجربه بسیار جدید و لذت بخشی را انتقال بدهیم. اما من شخصا به Co-Op بازی هایی مانند Ghost Recon ،Gears of War 2 و Left 4 Dead بیشتر توجه کردم. این ها بازی هایی بودند که بازیکنان را بیشتر وادار می کردند تا در طول بازی با هم همکاری کنند. بازی در بخش Co-Op به گونه ای است که بازیکنان در شرایط مختلفی قرار می گیرند و همین عمل باعث می شود که آن ها با هم و برای هم کار کنند. بازی به گونه ای نیست که این دو نفر هرکاری که دوست داشتند بتوانند انجام دهند و یا هر جا که خواستند، بروند.

 

CVG: بگذارید درباره Project Natal از شما بپرسم. فکر می کنید که این وسیله چقدر می تواند بازی ها را تغییر دهد. آیا شما علاقه ای به بازی ساختن برای آن دارید؟

پاتریک: این بسیار جالب است. در مراسم مختلف ما درباره چنین چیزی صحبت می کردیم. سال های زیادی بود که این ایده شکل گرفته بود و الان ما می بینیم که به تحقق پیوسته است. صنعت بازی های کامپیوتری همیشه در حال پیشرفت بوده و همین مسئله باعث شده تا خروجی بازی ها هم بسیار افزایش پیدا کند. این کنترلر جدید واقعا شگفت انگیزی است که می تواند بازیکنان را برای مدت ها به خود جذب کند. این کنترلر می تواند قابلیت های بسیار زیادی را در بازی به بازیکنان بدهد. به نظر من بازی سازی برای Natal اصلا آسان نیست. مسئله دانش بازی سازان و یا تجربه آن ها نیست. مشکل اینجاست که باید چه بازی ای ساخت تا بتوان قدرت های Natal را در آن نشان داد. ناتال پتانسیل بسیار بالایی دارد و برای همین ما هم به آینده نگاه می کنیم. ما به مسیری نگاه می کنیم که چگونه به بازیکنان قابلیت هایی را بدهیم که تاکنون در بازی های کامپیوتری از آن ها استفاده نکرده اند. اگر ما (بازی سازان) به اندازه کافی باهوش باشیم، سریعا چیزی که می خواهیم را شناسایی می کنیم. گیم پلی یک چیز کاملا به هم پیوسته است و ما سعی می کنیم که در استفاده از Natal بتوانیم از تمام قابلیت های آن استفاده کنم. ناتال این امکان را می دهد که شما با استفاده از بدن خود و تکان دادن آن در بازی هر کاری را انجام دهید. من فکر می کنم که ما باید بازی هایی بسازیم که در آن بیشتر احساس کنیم که یک انسان هستیم. همه ما می توانیم در این مسیر حرکت کنیم و فضاهای اکتشافی و سینمایی را بیشتر در بازی قرار دهیم. البته ما سعی می کنیم که از این فرصت نهایت استفاده را ببریم. اولین مشکلی که در سر راه قرار دارد، این است که چگونه بازی هایی را که تا کنون به سبک قدیمی و کلاسیک شاخته می شدند را با ناتال هماهنگ کنیم. به نظر من دیگر باید ساخت بازی های تجاری و مارکت پسند را کنار گذاشت و دست به ساخت بازی های ساختار شکنانه زد. بازی هایی که قطعا روی ناتال می توانند بسیار موفق باشند و بازیکنان حرفه ای هم از آن لذت می برند. ما نیز هم اکنون در حال پیدا کردن چنین راه هایی هستیم.

 

CVG: به نظر شما Natal یک مارکت مخصوص و بسیار بزرگ را به دست می آورد. یا به چیزی برای بازیکنان حرفه ای تبدیل می شود؟

پاتریک: من فکر می کنم که Natal به یک مارکت عظیم دست پیدا می کند و علاقه مندان زیادی را به دست می آورد. از بچه هایی که هر روز در فروشگاه های شیرینی و شکلات هستند بگیرید تا کسانی که بازیکن حرفه ای هستند. ناتال قطعا به چیزی تبدیل می شود که خیلی ها اولین تجربه بازی کردن خود را با آن بدست می آورند. همان طور که گفتم ناتال واقعا قدرتمند است. اما نیاز به کشف شدن و بازی هایی دارد که مردم بتوانند با آن ها ارتباط برقرار کنند. مثلا یک بازی رانندگی می تواند به موفقیت بسیار خوبی روی ناتال دست پیدا کند. من درباره مهارت تمام افرادی که قرار است با ناتال بازی کنند صحبت می کنم. یک بازیکن مبتدی و یک بازیکن حرفه ای می توانند یک بازی رانندگی را انجام دهند.

 

CVG: شما کارهایی برای هماهنگ کردن ناتال با بازی های Tom Clancy انجام داده اید؟

پاتریک: سوال بسیار خوبی بود، اما الان نمی توانم جوابش را بدهم. ما افراد بسیار باهوشی را در Ubisoft داریم که همیشه درباره مشکلات فکر می کنند و سعی می کنند که آن ها را برطرف کنند و من مطمئن هستم که همین الان هم آن ها دارند روی همین مسئله فکر می کنند و شما می توانید به زودی شاهد شنیدن خبرهایی پیرامون این موضوع باشید.

نویسنده: مجید نوردوست