فروشگاه گیفت کارت
 
خرید گیفت کارت
رستاخیز ترس
نویسنده:
صفحه شخصی من - بنده سردبیر سایت پردیس هستم، قریب 29 سال...
User_image

زمانی كه Dead Space 1 تایید شد، استودیوهای داخلی EA بازی های قوی عرضه نمی كردند و اطلاعات اولیه DS نشان می داد که با یك بازی كلیشه ای دیگر روبرو خواهیم بود. اما وقتی DS عرضه شد، همه را شوكه كرد. محصولی به شدت نوآورانه با استفاده از المان های ترس كه واقعا دلهره آور بود. پس از موفقیت نسخه اول، همه چشم به راه ادامه ای بر این بازی بودند كه این بار استودیوی Visceral Games دوباره به كهكشان دلهره پا گذاشته است.

داستان


داستان این شماره سه سال پس از نسخه اول رخ می دهد. پس از نابودی Marker شخصیت اصلی آیزك كلارك (Isaac Clark) به علت خاطره وحشتناكش در سفینه ایشیمورا (U.S.G Ishimura) راهی تیمارستان می شود. نسخه دوم داخل تیمارستان شروع می شود و دكترها قصد دارند به آیزك كمك كنند تا سلامتی خودش را بازیابد. آیزك تصاویر وحشتناكی از حضور نیكول (Nicole) به شكلی عجیب می بیند. پس از مدتی پی می برید تاثیرات Marker بیش از چیزی است كه فكرش را می كردید و هنوز هم روی آیزك و انسان های دیگر تاثیر می گذارد. آیزك در ادامه متوجه می شود كه برای درمان در تیمارستان نبوده و ماجرا بزرگ تر از این مسائل است. داستان Dead Space 2 بسیار بهتر از نسخه قبل شده و از برخی جهات بسیار شبیه به BioShock است. شخصیت های بیشتری این بار در دل داستان هستند و صحبت كردن شخصیت آیزك كمك بزرگی به پیشرفت داستان كرده است. داستان در هر لحظه سوال های زیادی را مطرح می كند كه جوابشان می تواند بسیار هولناك باشد. سازندگان حتی سعی كرده اند با داستان هم بازیكن را بترسانند و این نبوغ نویسنده را نشان می دهد.


گرافیك


از لحاظ بصری نسخه اول چشم نواز بود و در DS2 استودیوی Visceral هم از لحاظ فنی و هم از لحاظ هنری پیشرفت قابل ملاحظه ای داشته است. اینبار بازی از معماری و سبك گوتیك استفاده می كند كه خیلی محیط ها را باور پذیرتر و گرم تر از قبل می كند و همین موضوع از تكراری شدن بازی نسبت به قبل مبنی بر محیط های فلزی كشتی های فضایی جلوگیری می كند. طراحی های بی نظیر، غنی و با جزئیات محیط دیدنی هستند و محیط ها بسیار شلوغ و پر از وسایلی كه واقعا در دنیای واقعی وجود دارند، هستند. طراحی دشمنان هم همانند قبل عالی است. رفیق های نكرومورف (Necromorph) ما در نسخه اول باز هم در DS2 هستند و این بار موجوداتی به مراتب ترسناك تر و خطرناك تر هم خلق شده اند. بعضی از دشمنان (مثل بچه ها و یا بعضی نكرومورف ها) از بازی Dante's Inferno الهام گرفته شده اند. نورپردازی DS2 قوی ترین قسمت گرافیك آن است. با تابیدن نور به هر جسم و نكرومورف، سایه ای زیبا و داینامیك از آن می بینیم. اتفاقا همین سایه ها هم به ترس بازی كمك كرده اند. مثلا وقتی در یك فضای تاریك به یك نكرومورف نور می تابانید، سایه دست و پای ترسناك او روی دیوار پشت جلوه می كند و او را خیلی بزرگتر و ترسناك تر نشان می دهد. استفاده از نورهای حجم دار همانند Alan Wake خیلی زیبا كار شده و محیط ها بافت های زیبایی دارند. لباس آیزك عالی كار شده و روی فلز آن خط و خش می بینید و یا روی پارچه های آن دقیقا بافت ریز آن را مشاهده می كنید.

موسیقی/صداگذاری


به نظر من قوی ترین قسمت DS2 بخش صداگذاری آن است. كارگردان بازی می گوید: "وقتی بازی را تمام كردیم، هنوز صداگذاری روی آن نشده بود. پیش خود گفتم كه بازی بسیار بدی ساختیم، چون اصلا ترسناك نیست. وقتی نسخه بتا را به تیم صداگذاری دادیم پس از سه ماه آن ها بازی را به ما برگردانند كه حتی خودم هم جرات بازی كردن نداشتم". تیم صداگذاری از هر چیزی كه فكرش را بكنید برای صدای نكرومورف ها استفاده كرده اند. از صدای حیواناتی مثل، شیر، مار، فیل و... گرفته تا پرندگان جنگل مثل كاسكو. با تغییر و ایجاد افكت روی این صداها، ما صوتی از نكرومورف ها داریم كه لرزه به تنتان می اندازد. مثلا حركت آن ها روی زمین چنان صدای دلهره آوری ایجاد می كند كه دستتان به لرزه در می آید و در محیط های ساكت، شما باز هم صدای برخورد اشیاء با هم و یا افتادن لوله در دور دست را حس می كنید كه این حس را به شما می دهد كه در همین اطراف و جایی یك موجود زنده منتظر شكار شما است. موسیقی هم عالی كار شده، ولی بیشتر سعی شده از فضای ساكت در بازی استفاده شود تا جو خوفناك بیشتری را ترسیم كند. صداگذاری ها به خصوص صدای خود آیزك خوب است، ولی صدای یكی از شخصیت ها به نام الی (Ellie) آنچنان خوب كار نشده است.


گیم پلی


همچنان گیم پلی لذت بخش و هراس آور نسخه قبل در DS2 هست. اینبار كنترل دوربین خیلی روان تر شده و حركات آیزك هم سریع تر از قبل است. اسلحه های زیادی در بازی وجود دارند و می توانید آن ها را با ارتقاء (Upgrade) دادن بسیار قوی تر کنید. سلاح های دوست داشتنی نسخه قبل همچنان پا برجا هستند و اسلحه های زیادی هم به بازی اضافه شده اند. یكی از دلایل موفقیت DS نبوغ زیاد در طراحی مراحل بود. تعامل درست بین اكشن، صحنه های ترسناك، معما، محاسبه نبردها و مهمات، شما را كاملا غرق در گیم پلی بازی می كردند. در این نسخه همچنان این مسائل وجود دارند و معماهای جالب در كنار اكشن تاكتیكی بازی، آن را خیلی متنوع كرده است. اینبار می توانید همانند Iron Man در فضا پرواز كنید و طی صحنه های سینمایی شبیه به God of War III در فضا با سرعت زیاد شیرجه بزنید. بازی در جاذبه صفر درجه بسیار لذت بخش است و Visceral به خوبی توانسته جو خلاء و بی ثبات را نشان دهد. گیم پلی Dead Space 2 را می توان تلفیقی از بازی های بزرگی چون BioShock ،Half-Life 2 و Resident Evil 4 نامید. مراحل و نوع تعامل با دشمنان، انتخاب اسلحه و بررسی و صرفه جویی در مصرف مهمات خیلی شبیه به BioShock است. می توانید نوارهایی كه ساكنین ایستگاه Sprawl (جایی كه بازی در آنجا اتفاق می افتد) را بشنوید. DS همانند Resident Evil 4 یك محیط ترسناك خلق نمی كند، بلكه یك محیط معمولی كه قبلا در آن رفت و آمد می شده و مردم زندگی می كردند را چنان تغییر می دهد كه جو خفقان آور آن شما را غرق خود می كند. این موضوع ترس بازی و به طور كلی محیط آن را خیلی باور پذیرتر از مثلا مكان های تاریخی و عجیب غریب Resident Evil 4 می كند. بالانس مراحل در پازل ها و اكشن خیلی شبیه به Half-Life 2 است. این بالانس درست باعث شده تا نه از اكشن بازی خسته شوید و نه از معماها و هر بار كه با یك قسمت از آن ها روبرو می شوید، آن را با لذت قبول می كنید. نحوه دوربین و جمع آوری مهمات باقی مانده از دشمنان هم شبیه به Resident Evil 4 كار شده، ولی بر عكس آن بازی كه با عاجز كردن شما (مثلا عدم شلیك و راه رفتن) قصد ایجاد دلهره داشت، DS2 حتی پا فراتر گذاشته و شما می توانید در آن بدوید و یا پرواز كنید. ترسی كه شما در DS2 تجربه می كنید، ترس از ناشناخته ها است، نه ترس از عدم توانایی شما در انجام كاری. DS از ترس لحظه ای و فیزیكی استفاده بیشتری می برد كه با دقت و ذكاوت كارگردان این ترس به خوبی به بازیكن القاء می شود. در نسخه دوم به جرات می توان گفت Visceral تعریف جدیدی از سبك Horror داشته و ترس ماورایی را هم وارد بازی كرده، بدون این كه از اصل خود فاصله بگیرد و یا با سوال های بی جواب شما را بترساند. در حقیقت مشكل روانی آیزك در این شماره باعث دیدن صحنه های غیر واقعی شده كه البته پس از پایان هر صحنه بازیساز قصد دارد به شما نشان بدهد تمام این ها توهم است، نه واقعیتی تعریف نشده. این موضوع تكیه سازندگان به ترس لحظه ای را همچنان نشان می دهد كه با تكیه به مسائل روانشناسانه به خوبی به عمق ذهن بازیكن می روند و وی را با ترس های درونی خود روبرو می كنند. در نهایت DS2 از هر لحاظ پیشرفت بزرگی نسبت به قبل داشته، ولی تغییرات آنچنانی در كلیت گیم پلی مشاهده نمی شود كه این موضوع هم بنا به بی نقص بدون گیم پلی نسخه اول به چشم نمی آید. این بار بخش چندنفره هم برای بازی در نظر گرفته شده كه بسیار جذاب است. تصور كنید با دوستان خود به اوج ترس قدم می گذارید و باید با كار تیمی نجات پیدا كنید. این طور نیست كه هر كسی برای خود شلیك كند. اگر با هم هماهنگ نباشید، سرنوشت شما مرگ خواهد بود.

نتیجه گیری


Dead Space 2 یكی از شاهكارهای بی نقص این نسل در سبك وحشت است و قطعا یكی از برترین بازی های 2011 هم خواهد بود. Visceral باز هم نشان داد كه چه استعدادی در نمایش محیط های ایزوله و ترسناك با موجودات حال به هم زن و وحشی دارد. تجربه سنگین این بازی در فضا را از دست ندهید.

نویسنده: حمیدرضا نیکوفر

نوشته شده در: 7 بهمن 1389
دسته: مطلب متفرقه
این ویدئوها رو دیده‌اید؟
  • Dead Space 2
  • Dead Space 2
  • Dead Space 2
 
 
 
ثبت دیدگاه
 
جهت ثبت دیدگاه باید سه روز از ثبت نام شما گذشته باشد.
 

اول و آخر هرچی بازی                                 DEAD SPACE2
نسخه pc رو من نسب کردم واقعا قشنگه نصبت به نسخه قبلیش بهتر شده
پیشنهاد میکنم هر کس نسخه١ رو بازی نکرده بره بازی کنه بعد بره سر وقت نسخه ٢ که از هر نظر عالی
ولی دیگه نظرم عوض شد میرم می خرمش و نمره هم همین الان می دم از 10  10 بهش می دم
بازی خیله باحالیه ولی من موندم که بخرمش یا نه چون رفتم سی دی فروشی برای XBOX360 بخرم که دیدم خیلی ترسناک
بهتربن بازی میشه البته تو ژانر ترسناک
یعنی یکی از بهترین باز ی های تاریخ هستش و خیلی بهتر از نسخه ی اوله توپه یعنی بد تو کفشم کمتر بازی می کنم که تموم نشه خیلی عالیه عالی وای خدا
من دیشب نسخه pc Ds2رو تموم کردم فوق العاده بود الانم دارم با درجه آخر سختی بازیش میکنم،بعد Ds2 کی حال بازیهای دیگه رو داره
من دیروز بازی رو تو xbox تموم کردم.Dead Space 2 صد در صد بکب از بی نقص ترین بازی های
سال 2011 خواهد بود.